Posts

Met vakantie

Afbeelding
Liefste volgers Zoals jullie ongetwijfeld al merkten, ben ik even met vakantie. De gedichtjes zullen dus even op zich laten wachten. Maar geen nood, ik kom terug! - Hier vertoef ik eventjes, weg van de wereld - Liefs Jasmien

Wiegeliedje voor wie alles moet

Afbeelding
Je kunt het beste alles wat je moet van jezelf in je armen houden en fijn knijpen zodat je enerzijds iets hebt om vast te houden en er tegelijkertijd ruimte komt voor kleinere activiteiten: de sapcentrifuge aanzetten een vergiet pakken de gasslang laten repareren kijken of er post is, waarschijnlijk heb je een brief gekregen met goed nieuws erin, iemand wil je geld geven en jij hebt al ja gezegd en je blijft ja zeggen tegen kersen in een bakje leggen voor de gasten tegen zin hebben in het eurovisie songfestival tegen iedere week een cryptogram oplossen met je moeder oh, je kunt wel bang worden van een verkeerd geplaatste letter of een film me onheilspellende afloop maar oh word maar niet bang van een zich opnieuw aankondigende ochtend die je mogelijk onbeantwoord lief laat hebben want dat is geen duidelijk aanwijsbare reden die ik overigens voor je weg wil neen oh, je k...

Ik wil graag...

Afbeelding
Ik wil graag met je oud zijn wel zestig jaar getrouwd zijn kopjes koffie in de stad overdag en dat je nog steeds lacht als ik lach - Lars van der Werf Want... Het zou ze vandaag gelukt zijn.

Scherven

Afbeelding
Ik liet per ongeluk je naam vallen. Schrok, terwijl ik hoorde hoe elke letter een ander geluid maakte. Ik raapte alles op en haalde mijn tong open aan de scherven toen ik je terug in mijn mond legde. - Ellen Lanckman

Ik ben er nog - Jackobond

Alles heeft een begin en een einde Alles gaat omhoog en komt weer neer Jij zegt je ziet er goed uit Ik ben het daarmee eens Al waar ik van hield is verdwenen Maar ik ben er nog Zonder jou kon ik toch niet leven Maar ik ben er nog Ik ben er nog Miljoenen mensen op de wereld  Die kunnen zonder jou Ik ben het ook aan het leren Er is geen reden dat het mij niet lukken zou  En de vogels die fluiten vrolijk verder Voor hen is er niets aan de hand De zon die schijnt misschien zelfs feller Ik heb een tijd niet meer gemerkt dat ze er was Ik ben er nog  Op een dag Verdwijnt de angst Je bent er weer Meer dan ooit voorheen Je voelt de zon, je ruikt de zee Je bent terug van weggeweest Je bent er meer dan je er ooit Bent geweest Ik ben er nog - Jackobond

Poker

Afbeelding
Het is tijd voor open spel, mijn liefste. De kaarten op tafel. Ik heb er twee: mijzelf en wat ik schrijf. Ze zijn van weinig waarde, om niet te zeggen van geen tel. De hand van jou is rijker: je lijf is nog het minste, al is het lang niet mis. Maar ook illusies heb je nog, en hoop. Jij hebt alles wat er is. Toch ben ik soms al op je uitgekeken, ontkennen heeft geen zin. Je zult dat ook wel weten: gewenning is een ziekte, ze slaat toe van bij het begin, en op het einde is het beter om te breken. Ik wil daar nu niet over praten. Wat komen moet, dat komt. Alleen: er zal nimmer sprake zijn van schuld. En nog minder van vergeten. Dat er, in dit land van kwezels en kastraten, in deze tijd van tegenstand en onbenul, twee levens waren die elkander kruisten, met een vuurwerk van vergeefse woorden, en de troost van wat lichamelijk...

Mag ik met jou...

Afbeelding
Mag ik met jou een feestje zijn tot ver na moe en middernacht en 's ochtends met een kater bak ik broodjes en voor later maak ik foto's van als je naar me lacht - Lars van der Werf Uit: Versjes van Lars

Kamer 832

Ik zag haar blik, en wist: de dood kan nooit groter zijn dan haar ogen. Die hand, die vrijgevige hand waarin zoveel speculaas had gelegen klampte zich vast aan de laatste lettergreep van dit leven. Naast haar bed: een speld, een kam een spiegel. Ik had haar kleren uitgekozen en haar nagels kleur gegeven. Ik zei God hoeft niet zo lelijk te zijn als hij jou deed geloven. En zij lachte. Ik gaf een kus, tekende met vaste hand de broodnodige papieren en een uur later keek ik naar haar uitgewoonde lichaam een lichaam, zo mager van gezwellen dat de tijd haar haast vergat te vellen. - Aloys Vonckx

Als je triest bent...

Als je triest bent zegt de dokter moet je meer eten klieren die slecht werken hebben voedsel nodig om op toeren te raken dat is logisch maar de dokter denkt niet aan mij. tweemaal in één rondgang van het wiel voelde ik hoe groot de zon was ook als de zomer niet meloenen langs het gras uitspreidt en zachte misère goedmoedig over het pad hobbelt. - Hans Lodeizen

Allegro

I play Haydn after a black day and feel  simple warmth in my hands. The keys are willing. Soft hammers strike. The resonance green, lively and calm. The music says freedom exists and someone doesn't pay the emperor tax. I push down my hands in my Haydnpockets and imitate a person looking on the world calmly. I hoist the Haydnflaf - it signifies: "We don't give in. But want peace." The music is a glass-house on the slope where the stones fly, the stones roll. And the stones roll right through but each pane stays whole. - Tomas Tranströmer vertaling door Robin Fulton

Hoewel ik nergens op je...

Hoewel ik nergens op je hopen mocht, liep ik op zatte voeten langs de grachten om voor een deur een uur op jou te wachten alsof ik had gevonden wat ik zocht. Passanten zagen mij daar pikzwart staan, terwijl ik dacht hoe jij me zou herkennen. Ook ik zou even aan je moeten wennen, maar dan begon het hoofdstuk van bestaan. Ik zou je onder lissen laten gluren en wat ik had bedacht, had jij gezegd. We zouden naar de bange vissen turen. Een zachte hand kwam op een hand terecht. Zo stelde ik me voor dat jij zou duren. Toen ik je vond, was jij verrassend echt. -  Ilja Leonard Pfeiffer

Wat nog komen zou

Afbeelding
Ik denk niet aan wat nog komen zou Hoe mooi het had kunnen zijn Ik onthou liever al ben ik in de rouw Wat prachtig was en fijn Ik vraag me niet af waarom het was Dat het noodlot die wonde sneed Ik onthou liever hoe mooi het leven was Dan al dat diepe leed Voor duizelingwekkend groot verdriet Bestaat geen medicijn Want we weten maar beseffen niet Hoe onvoorstelbaar kwetsbaar wij wel zijn Want magische woorden zijn er niet Het lot valt ons diep en zwaar Niets verzacht ons groot verdriet Dus steunen we mekaar Al is het gemis zo triest en hard Wij denken aan elke lach Die blijft voor eeuwig in ons hart En troost ons elke dag - Bart Peeters Vandaag had je 86 jaar geworden. Maar we wisten eigenlijk allemaal dat het nooit zo ver zou komen... Het ga je goed, daarboven!

Toneel

Afbeelding
Ik heb zo te doen met acteurs. Ze moeten zoveel acteren en altijd in andermans kleren, ik heb echt te doen met acteurs. Waarom wordt men ooit acteur? Het komt hier op neer, strikt genomen, dat men door een deur op moet komen en af moet gaan, ook door een deur. En al wat men doet daartussen zal altijd weer afgekraakt worden door wezens van hogere orde, dat zijn de toneelcriticussen. Die zelf niet op kunnen komen en zelf niet af hoeven gaan en daartussen niets hebben gedaan dan kwalijk genomen. Ik heb zo te doen met acteurs. Ze zitten hem zo te knijpen. Ik kan het maar niet begrijpen: waarom zijn er nog acteurs? - Annie M.G. Schmidt

Blanco

Er kwam een kaart. Er kwam een heel verhaal. Het heette brokken maken, maar eeuwig vrienden was ook mooi geweest. Ik schreef terug Nooit eerder met zo weinig woorden, om niet te zeggen geen. Ik schreef een o. Een bel van zeep. Het cijfer niets. Dat was niet lief, maar wel een schone titel voor een brief. - Bart Moeyaert

Laat mij gaan

Afbeelding
Zie ik u nog weer? Was dit de laatste keer? Wij zeggen 'het is voorbij' maar hier liggen we weer. Ik kom niet los van u Ik wil niet met en zonder u Verdwalend tussen lust en liefde lig ik hier bij u Ik heb verloren van verlangen Ik word herboren in de lust Hier in dit hof van lakens uitgeblust Laat mij nu maar gaan Ik ben niet op wie jij wacht Ik moet verder gaan na deze nacht Is het zoeken en verlangen naar wat wij niet konden vinden bij elkaar Er is een verschil tussen wat je kan en wil Jij leerde mij om vrij te zijn en al doet het afscheid pijn Het is een cadeau Ook al voelt het nu niet zo De grote liefde laat zich niet misleiden Dat wisten wij beiden Is het zoeken en verlangen naar je weet wel wat maar nog niet waar we vonden het niet en liggen bij elkaar  - Pieter Embrechts naar aanleiding van de lancering van zijn dubbelcd vandaag

Begrijp ik wat

Als ik de grens aanraak van mijn vermogen worden mijn zolen even grondig plat kriebelt er iets boven mijn ellebogen en begrijp ik : nu begrijp ik wat. Dan krijg ik wel eens tranen in mijn ogen niet van het begrepene maar doordat ik merk hoe kinderachtig opgetogen ik weer ben met wat ik nooit bezat Lieve natuur door de natuur bedrogen omhels ik de natuur en blijf ik pogen in haar te baden die ik a l aanbad toen ik bijvoorbeeld zag hoe vogels vlogen doordat ze met hun armpjes bewogen en dat ik dergelijke armpjes had - Leo Vroman

Kijk naar de daken

Kijk naar de daken, kind, bescherming voor jou, voor mij, voor ons, voor velen, nu nog door vaklui geplaatst, binnenkort misschien 3D-geprint. Wie in een huis woont, kind, vergeet dat daken zelf geen daken hebben, klimop danst op huis naar het dak toe, dak ontvangt klimop. Vormen en mensen in huizen onverstaanbaar op weg, gelukkig door het dak in roekeloosheid gestuit. Ik hoop af en toe voor jou een dak te zijn in deze stad, dit land, ik zal beschutten, winnaars verliezers, maar ik maak plaats wanneer je de sterren bekijkt. - Jeroen Theunissen Winnend gedicht Herman de Coninckprijs 2016

weerbarstig

bedenk me als een stukje papier dat je onbedacht in je jaszak propt nadat je er wat op schreef. ik laat open wat, al hoop ik: laat het een zin zijn. één voor in een vers van later en waaraan je blijft denken, nog lang nadat je me wegstopte. je kent de zin naderhand vanbuiten. hij doemt op als een mantra in je hoofd. toch, nooit vind je er de juiste context voor: een goed gedicht dat de zin plaatst, omkadert, bovenal temt. hoe je me dan na verloop van tijd bovenhaalt, streelt en zucht: wat moet ik met je aan? - Sylvie Marie

Vlinders

Zoals de zachte nachtgeluiden stil komen dwalen in je droom raken gedachten je soms aan. Dat moeders ook dood kunnen gaan. Dat vaders ook wel eens kunnen huilen En dat je nooit weet wat er komt. Hoe kun je een gedachte laten zwijgen? Het zijn net vlinders: kun je vlinders slaan? Je wilt gewoon dezelfde blijven En dat er niemand weg zal gaan. - Johanna Kruit Uit: Wie weet nog waar we zijn? (1999)

Een kus in Brussel

Hier staan we te verstijven in een park.  Een kus voorkomt dat men mijn adem ziet,  mijn hand blijft steken in een teer gebaar.  Ik wil je loslaten, maar kan het niet:  mijn vingers zijn de feiten in je haar.  Wij zijn in het Ter Kameren van een seconde  koude geliefden, die met maartse monden  elkaar een kus geven als een citaat. - Benno Barnard

Telforts droom

Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk te woord staan. Een ogenblik geduld alstublieft. We zullen u zo spoedig mogelijk t...
I hope in this year to come, you make mistakes. Because if you are making mistakes, then you are making new things, trying new things, learning, living, pushing yourself, changing yourself, changing the world. You're doing things you've never done, and more importantly, you're Doing Something. So that's my wish for you, and all of us, and my wish for myself. Make new mistakes. Make glorious, amazing mistakes. Make mistakes nobody's ever made before. Don't freeze, don't stop, don't worry that it isn't good enough, or it isn't perfect, whatever it is: art, or love, or work or family or life. Whatever it is you're scared of doing, do it. Make your mistakes, next year and forever.
Hè ik wou jij was de lucht dat ik je ademen kon en je zien in het hoge licht en door je gaan kon. Waar zijn je armen en je handen en die witte overschone landen van je schouders en schijnende borst – ik heb zo’n honger en dorst. - Herman Gorter uit: ik vind je zo lief en zo licht

Hij zei...

Hij zei: “Gaan wil ik al een eeuwigheid en nu het kan krijg ik mijn ene voet niet voor de andere.” De man deed het hem voor. “Zo moeilijk is het maar.” “Toch ben ik als de dood. Wat als de hond niet bij het hek zit? Een hart is niet van elastiek dat eeuwig rekt.” - Bart Moeyaert

Of zoiets prettig...

Of zoiets prettig langzaams als het lezen van een boek het rondreizen te voet het zenden of ontvangen van een brief per post, met van een stevig handbeschreven papier de envelop en een met spuug beplakte kleurengedrukte, inktgestempelde zegel er op; wat langzaam is kan meer persoonlijk zijn en meer privé: wat stilstaat deelt zichzelf misschien het meeste mee. - Elly De Waard

XIV

Ga nu maar liggen liefste in de tuin, de lege plekken in het hoge gras, ik heb altijd gewild dat ik dat was, een lege plek voor iemand, om te blijven - Rutger Kopland

Je rug

Tot ik je rug zag – alsof je iets wilde met mij daarom streelde ik met mijn ogen je rug ach, hoe lang al kende ik die ik wilde het niet denken deze gemeenplaats maar het waren mijn ogen die dachten alles in ons is geschiedenis alles er moet zelfs een tijd zijn geweest waarin wij nog niet eens bestonden, zo lang al ik wilde je rug strelen zonder mijzelf te zoeken onder je huid en ook jou zocht ik daar niet wij zijn daar onvindbaar liefde is een woord voor iets anders dan ik zocht, niet de liefde heeft ons gemaakt wij zijn gemaakt met onverschillig aandachtig geduldig gereedschap, hetzelfde dat ons weer afbreekt we kennen de zwijgende anatomische prenten die laten zien hoe het is de witte wervels en ribben en schouderbladen het witte weerloze skelet waarmee het begint en ophoudt daarom streelde ik met mijn ogen je rug - Rutger Kopland

Opstaan...

Opstaan. En rol die grasmat van je af. Wat sliertjes ziel in je haren, ik strijk ze weg gelijk aarde, maak er leeslinten van. Leg ze in je album, tussen de kliekjes waarop licht brandt dat nooit oplaait. En ik wrijf een steentje uit je oogkas en ik wrijf je voeten warm. En ik wrijf een steentje uit je album en ik sla je vel dan om. - Ellen Deckwitz

De stille wereld

In een poging om mensen elkaar vaker in de ogen te laten kijken, en ook om ons zwijgen te verzoenen, heeft de regering besloten om iedereen, iedere dag, honderdzevenenzestig woorden te geven. Wanneer de telefoon gaat, plaats ik mijn oor aan de hoorn zonder hallo te zeggen. In het restaurant wijs ik naar de kippensoep. Ik wen snel aan deze nieuwe wijze. ’s Nachts bel ik mijn geliefde op afstand, vertel trots dat ik er enkel negenenvijftig verbruikt heb vandaag. De rest heb ik voor jou bewaard. Wanneer ze niet antwoordt, weet ik dat al haar woorden op zijn, dus fluister ik langzaam, tweeëndertig en een derde keer dat ik van haar houd. Daarna zijn we nog slechts aan de lijn en luisteren naar elkaars ademhaling. -  Jeffrey McDaniel (Vertaald door Lieke Marsman, naar het gedicht "The Quiet World")

(Aan grootva, vandaag)

De dagen van het najaar lijken kort met licht en donker en langdurig regen. Ik kan mij nog maar nauwelijks bewegen wanneer mijn adem moe en moeilijk wordt. Gedaan en ruimschoots werd wat in de macht van mensen ligt en toegewijd vermogen, de zorg van artsen over mij gebogen om te beproeven wat de pijn verzacht. Schier ligt mijn lichaam, tevergeefs gebaad in bekkens van azijn en rozenwater, genezen eindlijk en alleen gelaten voor de verlossing van de langste slaap. - Anton Van Wildenrode