Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

Wilt u nu afronden? u overschrijdt uw tijd ja, alleen nog even dit heel kort dan hoe ze die avond bij me kwam in die andere stad waar ik doelloos leefde hoe ze er alles voor over had om bij me te komen die avond die donkerblauwe avond zachte regen in het gouden lamplicht op het macadam van de straat hoe we samen lagen en liefde dat grote woord waar ik geen ander voor vinden kan in tijdloosheid ons omhelsde sindsdien in tiktakkende onrust verliet ik haar vaak maar en dat wou ik nog even zeggen weggaan deed ik nooit meer bij haar u heeft uw punt gemaakt - Remco Campert Uit: Een oud geluid. 2011.

Ik ga nu slapen met mijn verdriet. Zelf slaapt het al. Het voelt mij niet. Jaagt het zich op van droom naar droom, zo bang als ik voor dwalende vragen? Ik weet het niet. Ik lig en kijk het zwart in. Ik ben ver van het lijf dat naast me ademt. Ik gebied mijn hersens, tevergeefs, te doven. Zij spinnen een eentonig lied, verjagen slaap maar niet verdriet, dat in zijn droom mijn slaap verbiedt. En als het ontwaakt? Vlucht ik dan? Sla ik? Omhels ik het? Het lichaam naast me beweegt. Het kreunt. Ik ken het niet. - Geert Van Istendael (Voor D)

in een wereld van louter plezier kwam ik haar tegen, glimlachend, en ze zei: wat liefde is geweest luister ernaar in de bomen en ik knikte en we liepen nog lang in de stille tuin. de wereld was van louter golven en ik zonk in haar als een lijk naar beneden het water sloot boven mijn hoofd en even voelde ik een vis langs mij strijken in de stille zee. dag zei ik tegen haar dag kom ik je nog eens tegen, glimlachend maar de wind blies weg haar gezicht in het water en ik knikte en ik werd onzichtbaar in het stille leven. - Hans Lodeizen

Zoals met de gek uit het grapje die zich voortdurend met een hamer op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei: "Omdat het zo prettig is, als ik ermee ophou"- zo is het een beetje met mij. Ik ben ermee opgehouden je te verliezen. Ik ben je kwijt. Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk. Misschien is geluk: Nog een geluk dat. Dat ik aan jou kan terugdenken, bv., in plaats van aan een ander. - Herman de Coninck

Ik zet het donker op een kier en laat de sneeuw hemelsbreed de kamer binnen. Het is nacht. De vloer is naakt en fluistert onder mijn voeten. De lucht is van glas. Behoedzaam raap ik   de scherven op nog voor er iets gevallen is. De slaap die ik niet kan vatten heeft de vorm van je lichaam aangenomen. Mijn hand hangt stil. Een vogel twijfelt boven het landschap. Ik schuif de gordijnen dicht en hoop dat alles weer in de plooi valt. - Jan Geerts

Met zoveel liefde heb ik van je gehouden dat, nu ik bijna je vergeten ben, het zeggen van je naam mij is gebleven een liefkozing, waar ik dagen op kan leven; En dit is de liefste herinnering: hoe op het plein, een honinglied van linden, vanuit de schaduw over witte straten je aan kwam lopen. Speelse zomerwinden sloegen de gele zijde van je kleed tegen je ranke lichaam, en je ogen waren van heimwee raadselig verwijd. Hoevele zomers zijn sindsdien vervlogen. Met zoveel liefde toch heb ik van je gehouden dat, nu ik bijna je vergeten ben, het een liefkozing der lippen is gebleven je naam te zeggen als ik eenzaam ben. - Hans Warren

Ik was dronken toen ik je ontmoette. Ik was dronken toen ik je verloor. Wat kan er nog een hoop gebeuren tussen twee dronkenschappen door. -Lévi Weemoedt

Wil je dit nog voor me doen, vóór je weggaat en de straat vergeet: zweren dat je toen je bij me was alleen om bestwil hebt gelogen en het verdriet dat ik heb helpen drogen zo echt was als dat wat wij hebben gedeeld, en zeg terloops dat tijd de wonden heelt en wil je wat ik vraag ook zweren op het hoofd van iemand die je dierbaar is, bijvoorbeeld mij? - Bart Moeyaert

Het regent en het is november:  Weer keert het najaar en belaagt   Het hart, dat droef, maar steeds gewender,  Zijn heimelijke pijnen draagt.  En in de kamer, waar gelaten  Het daaglijks leven wordt verricht,  Schijnt uit de troosteloze straten  Een ongekleurd namiddaglicht.  De jaren gaan zoals zij gingen,  Er is allengs geen onderscheid  Meer tussen dove erinneringen  En wat geleefd wordt en verbeid.  Verloren zijn de prille wegen  Om te ontkomen aan den tijd;  Altijd november, altijd regen,  altijd dit lege hart, altijd.  - J.C. Bloem  Uit: Het verlangen

Niet meer op iemand wachten, niet meer denken: waar zou ze zijn, wie ontmoet ze, wanneer komt ze. Niet meer op iemand wachten, zelfs naar dat wachten terugverlangen. - Willem Wilmink

komt er een dag waarop geen spijt meer klinkt geen treurigheid in onze stem in de woorden die we zeggen zoals: vroeger wij soms toch wanneer waartoe zoniet komt er een dag waarop we lachen om de dagen die nog voor ons liggen sprankelend vol stadsgeluiden dat we dingen kunnen noemen bij hun namen en ze veranderen - Miriam Van hee

Zo kwijt als dood mag je niet gaan. Hoe ruim ik op, als ik niet eens kan bellen, vragen of je onze foto nog wel wilt? Dan blijft het eeuwig stil in huis en ben je niet eens weg, maar dood. Nee, als ik je verlies, dan hoop ik dat ik op mijn zakken sla, een poosje zoek en dan ineens bedenk dat jij allang gevonden bent door wie je liever ziet. Dan zal ik kunnen rusten. Anders niet. - Bart Moeyaert

mijn kussen ruikt naar jou je kous ligt achtergelaten mijn bed voelt nog naar de ochtend je kus gevormd op mijn wang de omtrek van je knuffel nog om me heen je lach nog ingescand je zo stilzwijgend herinneren waas die voor je ogen hangt je alleen voorkomen in mijn dromen mijn vingers zoeken nog naar je laatste kus plagend op mijn glimlach gedrukt gevonden liefste weemoed, dat is het juiste woord heimwee naar opvulling van de knuffelomtrek die nu nog mooi afgelijnd mijn huid kietelt - Sofie Vanlerberghe

uit het niets kwam u op me af, boog u zich naar mij toe: ik wil u wel gezelschap houden. u gaf niet meer details. u zei niet: even. u zei  niet: een leven lang. u zei niets over een hand vasthouden, u zweeg over mij verblinden met uw lijf. ik had nooit in uw ogen mogen  zinken, mijn hoofd had ik moeten afwenden zodat u het niet gek had weten maken. u zou goed gezelschap zijn. en ik geloofde dat. - David Troch   Speciaal voor mede-poëzie liefhebsters Cynthia en Fern

Als een auto die lang in de regen gestaan heeft optrekt en wegrijdt, blijft waar hij stond achter een plek die zich van de rest van de straat onderscheidt, even nog, tot hij ook nat is en niet afzonderlijk meer bestaat. Dat is wat blijft als je weggaat. - Anton Korteweg

Het leek wel een goeie driehoeksverhouding: ik hield van jou en van mij. Ik hield van jou zoals je dat alleen maar voor het eerst doet: alsof het elke keer voor het laatst is. Ik hield van jou om de manier waarop ik je in alle stàten bracht, in België, Frankrijk, Nederland, Joegoslavië, geluk was inderdaad zo uitgestrekt als hele landen en telkens net zo onderling verschillend. Ik hield van jou om de manier waarop je, over mijn schouder meelezend, kon zeggen: jaja, schrijven hoe goed je het kan, dàt kan je wel, maar laat maar eens zien. En ik hield van mij, o, wat hield ik even nadien van mij, want hoe zalig was het mezelf te zijn in jouw armen. - Herman de Coninck

Liefhebben  is beschutten zonder vast te houden, ruimte scheppen in tijd en eeuwigheid. En daarom zeggen : doe maar, ga maar, zo lang, zo ver als nodig is. Kijk maar niet om. Ik wacht. Ik blijf. Liefhebben heeft te veel voeten in de aarde om zonder verdriet te kunnen zijn. - Kris Gelaude

Ik ben moe, ik heb vandaag je borst tien keer niet aangeraakt, lieve woorden niet gezegd, gedacht aan je nagels in mijn rug die een eeuwigheid achter mij ligt en waaruit ik vanmorgen ben opgestaan als uit een bed. Ik geloof niet dat ik het kan: niet van je houden . Drinken en je niet kunnen vergeten, dat kan ik. En iedere dag een beetje sterven, zodat het tenslotte slechts een koud kunstje wordt. - Herman de Coninck

Al wat je bent geweest voor mij is weer voor jou alleen als een kasteel om in te wonen - Herman de Coninck

Weet nu je weggaat dat veel ongezegd blijft Weet dat er veel is, dat met je vertrekt Dat je herinnering zuiver en echt blijft En dat die toch nog vertedering wekt Liefde kan overgaan, maar niet volledig Want de geschiedenis kan niet gestopt Maar het verschil was te onevenredig Wat moet je doen, als het hart niet meer klopt? Zie deze ingreep als levenverlengend Niet voor ons samen - voor ieder apart Liefde moet nieuw blijven, fel en verzengend Zonder dat vuur wordt het kil en benard Tracht wat gebeurd is te relativeren En houd in ere wat jou en mij bond Al zal ik straks weer een ander begeren Nooit zoek ik meer wat ik ooit in jou vond - Cees van der Pluijm