Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

Dit is het verhaal van een merkwaardig fenomeen in de vorm van een roofdier geïnjecteerd met oestrogeen met een speelse blik achter een masker fond-de-teint verscheurde ze me van een biefstuk tot filet americain toen ik het roofdier om haar naam vroeg zei ze ik ben Isabelle en jij mag op me schieten maar nooit krijg je mijn vel en toen was de jacht geopend op gewillig wild ik had amper kruid verschoten en daar lag ze al gevild Ja we hebben ons verleden ik ben niet trots op elk moment maar het heden heeft geen reden  als ik jou nooit had gekend want weet je, Isabelle,  het leven is een spel waar ik de regels nooit van heb geleerd ik weet ik leef te snel maar ooit leer ik het wel zolang je mij af en toe es ambeteert Het was niet enkel lust en passie, ze verdoofde ook mijn pijn toen ik vrienden had verloren die eikels bleken te zijn maar beter ben ik niet en nu de passie is geblust hoop ik dat een roofdier ook soms eikels lust - Arne Vanhaecke

Ik bots tegen een vrouw met een hoofd- doek. Ze zegt mijn hoofd is ingewikkeld. 'Doe hem af en je bent ontwikkeld' zegt een man die zich tussen ons opdringt. Hij heeft een schaduwbaardje van twee da- gen en monkelt in zijn vuist _ (...) Een vrouw tikt mij op de schouder, er zit een hermelijn verwerkt in haar kraag. 'Je bent aan het lekken' fluistert ze luid ter- wijl ze het kopje van het beest krabt. Ik kijk om maar zie geen druppels, geen enkel spoor. 'Je gelooft mij niet' zegt de vrouw 'maar je bent echt iets aan het verliezen'. Ik kijk tussen mijn benen. De vrouw zet een tupperware bakje neer. 'Blijf zo maar even staan' en de hermelijn zegt haar na _ Iets verderop staat nog iemand wijdbeens met een tupperware bakje tussen de be- nen. Hij schreeuwt 'kijk ons hier wach- ten op wat we aan het verliezen zijn' _ (...) Er komt een vrouw naar mij toe. Ze zegt 'wij zijn evenwijdig, rak...

uit het niets kwam u op me af, boog u zich naar mij toe: ik wil u wel gezelschap houden. u gaf niet meer details. u zei niet: even. u zei  niet: een leven lang. u zei niets over een hand vasthouden, u zweeg over mij verblinden met uw lijf. ik had nooit in uw ogen mogen  zinken, mijn hoofd had ik moeten afwenden zodat u het niet gek had weten maken. u zou goed gezelschap zijn. en ik geloofde dat. - David Troch   Speciaal voor mede-poëzie liefhebsters Cynthia en Fern

No te amo como si fueras rosa de sal, topacio o flecha de claveles que propagan eñ fuego: te amo como se aman ciertas cosas oscuras, secretamente, entre la sombra y el alma. Te amo como la planta que no florece y lleva dentro de sí, escondida, la luz de aquellas flores, y gracias a tu amor vive oscuro en mi cuerpo el apretado aroma que ascendió de la tierra. Te amo sin saber cómo, ni cuándo, ni de dónde, te amo directamente sin problemas ni orgullo: así te amo porque no sé amar de otra manera, sino así de este modo en que no soy ni eres, tan cerca que tu mano sobre mi pecho es mía, tan cerca que se cierran tus ojos con mi sueño. Ik bemin je niet als was je een roos van zout, topaas, of een pijl van anjers die het vuur voortstuwen. Ik bemin je zoals men houdt van zekere donkere zaken, heimelijk, tussen de schaduw en de ziel Ik bemin je als de plant die niet bloesemt maar het licht van de bloemen leidt, verborgen, in zich, en dankz...

I carry your heart I carry your heart with me, I carry it in my heart. I am never without it, anywhere I go you go, my dear and whatever is done by only me is your doing, my darling. I fear no fate, for you are my fate, my sweet. I want no world, for beautiful you are my world, my true and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you. Here is the deepest secret nobody knows, here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life, which grows higher than the soul can hope or mind can hide, and this is the wonder that's keeping the stars apart I carry your heart, I carry it in my heart - E.E. Cummings   ♥ Mats, 4 jaar

Ik steel van je, niet veel van je, of zal ik zeggen dat ik leen. Je mist het niet. Jij plukt de dag daar waar jij ligt. Je wijst de weg met kruim. Je maakt het huis blij bij de deur, omhelst haast het adres. Je veegt de aarde uit ons bed, zoekt mij onder het laken, ziet wie ik ben. Voorspelt geluk, baadt mij in rust. Zo heel jij mij al jaren, geneest mij door te zijn. Jij spreekt de taal die ik versta, hoort de seizoenen in mijn stem, aan mijn adem wat ik denk. Jij kent de kunst van nu en hier. Vandaar dat ik je leen, nee spaar,of beter nog: bewaar. - Bart Moeyaert speciaal voor jou, mijn liefste, mats

Ik hou niet zo van bloed, jij wel? Ik hou het liever in mijn vel. Daar zit het goed, mijn bloed. Het enige wat ik graag zie is een klein korstje op mijn knie, waaraan ik op een luie dag lang en voorzichtig pulken mag. Nee, ik wil nooit meer bloeden. En ik wil nooit meer blozen. Maar als ik jou zie... Ja, wat dan? Dan bloeien alle rozen . - Sjoerd Kuyper

Engelse versie: Words are said Paths are gone Obeying desires Following the truth Looking for the beauty Filled up with pleasure Dried up in pain Friends are lost Woman have been loved Ever been happy? Duitse versie: Worte gesprochen Wege gegangen Den Wünschen gefügig Wahrheit verfolgt Schönheit gesucht Freude getrunken In Schmerzen versiegt Freunden verloren Frauen geliebt Glüklich gewesen? Italiaanse versie: ho proferito parole percorso sentieri docile ai desideri cercato la bellezza bevuto la gioia - inaridendomi con dolore; gli amici: persi le donne: amata é la felicità - Walter Baco voor Emelien en Lore die fijne momenten vergeet ik echt nooit meer.♥

Van alles wat ik schreef zijn dit het minste woorden En tel ze na, het zijn er nog te veel: zelf hou ik van mijn mond vol tanden, het aaien van dit blad, de woordenschat van mijn twee handen, het stokken van mijn adem als ik zeg dat ik je hier niet kan vertellen wie of wat ik voor je ben, omdat papier me in de weg zit, en ik het juiste woord niet ken. - Bart Moeyaert

Het winnende gedicht van Gedichtendag 2010 ligt me nauwer aan het hart dan eender ander winnend gedicht. Het is gedicht is genaamd naar de man waarvan ik het meest hou, die ik het meest van al bewonder en die bovendien vandaag jarig is. Daarom verdient het een heel speciaal plaatsje in mijn hart voor poëzie... Mats je zadelt mijn rug en sterk rijden we een nieuwe ochtend in meesterlijk, vanuit de hoogte, kies je het golvend landschap voor je dag jij, de uitvinder van de kleine glimlach en van de ernst, als je waakt over onze vissen in bad warmen we samen het water en geven het aan kapiteins en matrozen een lied en het schoonschrift word je, ik de plek om stem en papieren te bewaren je bent de tekening en het krijt meer dan ik uit mij verwachtte mijn voorraad ben je elke dag je houdt mij op de wereld - Roel Richelieu Van Londersele

Ik mag je. Nee. Ik mag je niet. Ik moet je. Dat bedoel ik. Ik heb je lief. Nee. Heb ik niet. Ik word je lief. Dat voel ik. Ik ga met jou. Nee. Ga ik niet. Ik sta je bij. Beloof ik. Ben stapel op je. Hou je vast. Ik. Hou. Van. Jou. Geloof ik. - Bart Moeyaert

Het is mooi een huis te zijn Voor het enige hart Dat je niet wil achterlaten. Het is mooi een ladder te zijn Voor kinderen Die op een sombere dag Naar de zon willen klimmen. Het is mooi een deur te zijn Zachtjes knarsend maar toch opengaand Voor al wie wil binnengaan. En een raam Waarin het licht niet dooft Voor al wie denkt: Het is al laat. -Vjatsjelav Koeprijanov

men liefde een vlinder in je buik. Dat is onzin natuurlijk. Want zeg mij: hoe komt die vlinder in je buik? Nee, liefde, dat ben je zelf. Al of niet in je buik. ♥ Uit: Voor elk wat liefs, Geert De Kockere

Sinds ik met je wakker word als in een la die leeg is op ons tweeën na, is wat er morgen komt ondergeschikt aan wat vandaag al is begonnen. We gaan met een bepaalde logica eerst af hoe wij vandaag weer samenhangen. Dit is jouw been; dit is mijn rug, mag ik hem nu van jou terug, en wat ik verder zou verlangen is dat we opstaan, en ons leven vanaf hier hervatten, met jou dan naast mijn hart onder mijn arm - ik hou je tot vanavond warm, totdat je slaapt en daarna wakker wordt als in een la, leeg op ons tweeën na. - Bart Moeyaert

Kom hier, dat ik je bijt, je als een appel eet, en -zoals dat gaat- van blijdschap niet meer weet waar ik mijn handen laat. Je bent een boomgaard, eigenlijk, waarvan ik graag de vruchten pluk, de bloesems ruik, zoals vandaag. Kijk maar: weer raak ik hier mijn handen kwijt, nu ik je in mijn armen bijt, je als een appel eet, en weet hoe liefde smaakt. - Bart Moeyaert