Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

            Wij komen nooit meer saam: De wereld drong zich tussenbeide. Soms staan wij beiden ’s nachts aan ’t raam, Maar andre sterren zien we in andre tijden. Uw land is zo ver van mijn land verwijderd: Van licht tot verste duisternis—dat ik Op vleuglen van verlangen rustloos reizend, U zou begroeten met mijn stervenssnik. Maar als het waar is dat door grote dromen Het zwaarst verlangen over wordt gebracht Tot op de verste ster: dan zal ik komen, Dan zal ik komen, iedre nacht. - J. Slauerhoff Uit:  Serenade III

Stop all the clocks, cut off the telephone, Prevent the dog from barking with a juicy bone, Silence the pianos and with muffled drum Bring out the coffin, let the mourners come.  Let aeroplanes circle moaning overhead Scribbling on the sky the message He Is Dead, Put crepe bows round the white necks of the public doves, Let the traffic policemen wear black cotton gloves.  He was my North, my South, my East and West, My working week and my Sunday rest, My noon, my midnight, my talk, my song; I thought that love would last for ever: I was wrong. The stars are not wanted now: put out every one; Pack up the moon and dismantle the sun; Pour away the ocean and sweep up the wood. For nothing now can ever come to any good - W.H. Auden speciaal voor de allerliefste mama

Wees altijd dronken. Daar gaat het om: dat is het enige. Om niet de afschuwelijke last van de Tijd te voelen die je  schouders verbrijzelt en je naar de aarde toe drukt, moet je je onophoudelijk bedrinken. Maar waar aan? Aan wijn, aan poëzie, of aan deugdzaamheid,  net wat je wilt. Maar bedrink je.  En als je, een enkele keer, op de traptreden van een paleis, op het groene gras van een greppel, in de sombere  eenzaamheid van je kamer, wakker wordt, en de dronkenschap is al  verminderd of verdwenen, vraag dan aan de  wind, aan de golf, aan de ster, aan de vogel, aan de klok, aan alles wat vliedt, aan alles wat zucht, aan alles wat  voortrolt, aan alles wat zingt, aan alles wat spreekt, vraag dan hoe laat het is; en de wind, de golf, de ster, de vogel,  de klok, zullen je antwoorden: 'Het is tijd om je te bedrinken! Om niet de gemartelde slaven van de Tijd te zijn,  bedrink je, bedrink je voortdurend! ...

Het wit.   Onhoorbaar is  het wit. Slechts  wat getrippel  van vogelpoten  heel omzichtig  in de bange  stilte van het  wit.  Onhoorbaar ligt  het wit in de  leeggeblazen ochtend.  Ik schrijf er  geen voetstappen  in.  - Roland Jooris

No te amo como si fueras rosa de sal, topacio o flecha de claveles que propagan eñ fuego: te amo como se aman ciertas cosas oscuras, secretamente, entre la sombra y el alma. Te amo como la planta que no florece y lleva dentro de sí, escondida, la luz de aquellas flores, y gracias a tu amor vive oscuro en mi cuerpo el apretado aroma que ascendió de la tierra. Te amo sin saber cómo, ni cuándo, ni de dónde, te amo directamente sin problemas ni orgullo: así te amo porque no sé amar de otra manera, sino así de este modo en que no soy ni eres, tan cerca que tu mano sobre mi pecho es mía, tan cerca que se cierran tus ojos con mi sueño. Ik bemin je niet als was je een roos van zout, topaas, of een pijl van anjers die het vuur voortstuwen. Ik bemin je zoals men houdt van zekere donkere zaken, heimelijk, tussen de schaduw en de ziel Ik bemin je als de plant die niet bloesemt maar het licht van de bloemen leidt, verborgen, in zich, en dankz...

Teder de dag die nog niet wil beginnen, een tentenkamp van tule en wit linnen waarin de zon met vlokjes licht beweegt gelijk een vis met niets dan zilvervinnen. - Anton van Wilderode

Het is zomer. De zon gaat onder en alles is bijna mooi. Mensen roepen elkaar toe:'Wat scheelt het nog?' 'Niets!' roepen ze terug. 'Het scheelt niets!' Nog nooit was alles zo vrijwel volledig,                              zo grenzeloos mooi. Zij die nu nog waarschuwen voor de werkelijkheid hebben daar waarlijk geen reden meer voor. De maan komt op. Kleine bloedige karkassen drijven langs de horizon en iemand zegt: 'Ik kan niet meer.' (wijst naar zichzelf): 'Ik, ik kan niet meer.' (fluistert): 'Ik.' - Toon Tellegen

Meneer Voet gaat nooit op reis, want dan zijn er mensen die zeggen doe alsof u thuis bent, en dat kan hij niet. Meneer Voet is nooit thuis. Dat is veel te veel werk. Zelfs in zijn naam kan hij niet wonen. Meneer Voet zegt dat hij Hoofd heet. Dat is wel lastig, vooral bij loketten. Zijn armen noemt hij enkels en zijn handen zijn oren zijn ogen zijn benen en zijn neus zijn mond. Als hij bang is, slaat hij zijn oren voor zijn benen, wat nog een heel gedoe is als je nergens thuis kan zijn. Help hem, help meneer Voet. Ik ben zijn hoofd. - Joost Zwagerman

Als je echt van iemand houdt iemand alles toevertrouwt een die echt weet wie je bent ook je zwakke plekken kent die je bij staat en vergeeft een die 'naast' en 'in' je leeft dan voel je pas wat leven is en dat liefde geven is -Toon Hermans

Zoetelief bloem in een brief, schattebout vuur in het hout, suikerhart licht in het zwart, licht van troost wind uit oost, rozenmond slaap zacht. Lieveling, ik houd de wacht als de boeman en kornuiten rammelen aan onze ruiten. Als de helleruiters komen door de schoorsteen in je dromen, lieveling, ik houd de wacht. Rozenmond slaap zacht, licht van troost wind uit oost, suikerhart licht in het zwart, schattebout vuur in het hout, hartendief bloem in een brief. -Sjoerd Kuyper

And after the storm, I run and run as the rains come And I look up, I look up, on my knees and out of luck, I look up. Night has always pushed up day You must know life to see decay But I won't rot, I won't rot Not this mind and not this heart, I won't rot. And I took you by the hand And we stood tall, And remembered our own land, What we lived for. And there will come a time, you'll see, with no more tears. And love will not break your heart, but dismiss your fears. Get over your hill and see what you find there, With grace in your heart and flowers in your hair. And now I cling to what I knew I saw exactly what was true But oh no more. That's why I hold, That's why I hold with all I have. That's why I hold. I will die alone and be left there. Well I guess I'll just go home, Oh God knows where. Because death is just so full and man so small. Well I'm scared of what's behind and what's before. And there will come a time, you'll see...

Ik w il het tegenovergestelde van wat ik wil ernstig is dit (maar niet precies) ik wil het tegenovergestelde zeggen en omgekeerd evenredig weer ontkennen van wat ik zeg ik wil het tegenovergestelde denken van wat ik denk ik wil het tegenovergestelde zijn van wat ik ben (en ook hebben) en dus wil ik niet wil ik liever niet wil ik het liefst het allerliefste niet en tegelijk wil ik (ik ben verdwaald) -Toon Tellegen ter gelegenheid van mijn eigenste examens, volop bezig

Alles weten we van vuur: [1] hoe laat de zon opkomt, [2] ondergaat, [3] hoe warm de wereld ergens is, [4] wanneer vulkanen dreigen, [5] waarom een vlam pas als het waait naar naaste buren overslaat, [6] ongevraagd, [7] altijd hongerig naar hout, natuurlijk vurenhout in het bijzonder, [8] dat kunstenaars geen leven leiden zonder rood of zwartgeblakerd hart, en [9] dat er mensen zijn die amper wijzen of hup daar staat een man of vrouw in lichterlaaie, [10] er is ook larie, bijvoorbeeld, rosse meisjes kussen beter en spaanse pepers koken heter, maar [11] verder is alles opgemeten, uitgerekend, zelfs van de hel is vastgesteld hoe fijn de as zal zijn van iedereen, en daarom juist is het verbazend dat iemand uit een havenstad nog nooit heeft stilgestaan bij wat het vuur in vuurtorens betekent: [12] kom hier, [13] wij willen u in deze stad graag zien - Bart Moeyaert ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van de Boerentoren

Ik zing van de vogels, de bomen en de zee Het tranendal, het mens'lijk wel en wee Ik zing van de weemoed, de blues, de cafard Zodra ik zing wordt alles minder zwaar Ik zing van de mode, de kleuren van de tijd De stelligheid van de onzekerheid Ik zing van de scholen en hoe men wordt geknecht Geen onderwerp ga ik uit de weg Maar over jouw liefde, daarvan zing ik niet Die is te mooi en te edel voor dit lied Over jouw liefde, daarvan zing ik niet Die is te rijk en te groot voor mijn vergank'lijk lied Ik zing van verlangen, en hoe het wordt vervuld Een kwestie van geluk en van geduld Ik zing van het lichaam, de drankzucht, de seks Door zulke duivels word ik graag behekst Ach, wat de toekomst biedt Die dwaze menselijkheid Te vlassen in de tijd Vergank'lijk lied Maar 't swingt wel als een tiet Dat beeld bevalt me wel Ik ben devoot van tieten Ik zing van de leegte, het menselijk tekort Het vrolijk liedje d...

I carry your heart I carry your heart with me, I carry it in my heart. I am never without it, anywhere I go you go, my dear and whatever is done by only me is your doing, my darling. I fear no fate, for you are my fate, my sweet. I want no world, for beautiful you are my world, my true and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you. Here is the deepest secret nobody knows, here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life, which grows higher than the soul can hope or mind can hide, and this is the wonder that's keeping the stars apart I carry your heart, I carry it in my heart - E.E. Cummings   ♥ Mats, 4 jaar

Mijn broer, hij is van graniet ik loop om hem heen, er moeten gaten in hem zijn, scheuren: ik zoek de woorden in hem die zijn wanhoop beschrijven, ik weet dat ze er zijn, ik vind ze niet hij wil ergens heen en trekt aan mij: ik moet naast hem lopen, ik moet achter hem lopen, ik moet voor hem lopen, ik moet boven hem vliegen, ik moet hem op mijn schouders dragen, en dat allemaal tegelijk terwijl hij ook nog eens uit mijn gezicht verdwijnt, mijn broer, mijn zware broer verbazing is niets voor hem. - Toon Tellegen

Ze was twaalf en erg gehaast om oud te zijn als nu, en nu het zover is, herinnert ze zich niet wat haar zo naar de toekomst liet verlangen. Ze weet alleen nog dat ze in een opstel over later schreef: ik word mijn eigen baas en na een jaar ben ik zo binnen als een huis. Het valt tegen wat ze ziet nu ze naar binnen kijkt vanaf de bank op het De Coninckplein, en naast de glasbak wacht tot er een fles blijft staan waar nog geluk in zit. Maar voorts is ze haar eigen baas, als ze de mensen met haar eigen hand naar kleingeld vraagt en daarna op pantoffels die van haar zijn ergens weer een straat inslaat en niemand nakijkt, zodat ook niemand zich hoeft af te vragen of ze een thuis heeft waar haar schoenen staan. - Bart Moeyaert naar aanleiding van de Nationale Dag van het Verzet tegen Armoede

Twinkle, twinkle, little star, how I wonder what you are. Up above the world so high, like a diamond in the sky. When the blazing sun is gone, when he nothing shines upon, then you show your little light, twinkle, twinkle, all the night. Then the traveller in the dark, thanks you for your tiny spark, he could not see which way to go, if you did not twinkle so. In the dark blue sky you keep, and often through my curtains peep, for you never shut your eye, till the sun is in the sky. As your bright and tiny spark, lights the traveller in the dark. Though I know not what you are, twinkle, twinkle, little star. Twinkle, twinkle, little star, how I wonder what you are. Up above the world so high, like a diamond in the sky. Twinkle, twinkle, little star, how I wonder what you are. How I wonder what you are. - Ann and Jane Taylor

Een dag zonder jou is een tuin zonder bloemen, een dag zonder jou kun je geen dag meer noemen, een dag zonder jou is een dag zonder licht en dáárom is zo'n dag geen gezicht. Het huis is leeg en koud als ik je stem niet hoor, de tafels, stoelen en het bed, het stelt geen moer meer voor, een boom zonder takken, 'n hemel zonder blauw, m'n lief, dat is een dag zonder jou. - Toon Hermans

Als u mij nu verstaat terwijl ik praat, dan spreken wij dezelfde taal. Maar achter ieder woord schuilt een heel verhaal. Een steenweg noemen wij een macadam, maar McAdam was gewoon een Schotse man. Hij bedacht een nieuw soort weg, vandaar dat ik nu macadam zeg. Taal is een wonderlijk ding, altijd onderhevig aan verandering. Terwijl de dorsvlegel al lang niet meer slaat en ons als woord langzaam verlaat, wordt op diezelfde wei een nieuw woord geboren en slaat men ons nu met tentsletje om de oren. Onze woorden zijn het verslag van onze tijd op aarde. Schat ze naar waarde. - Pieter Embrechts Man over woord

en, vroeg de huisvriend aan het langgetrouwde paar vertel eens, hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen? helemaal niet, antwoordde de vrouw we hebben wel geprobeerd, maar zoiets is niet haalbaar, beaamde haar echtgenoot - Gust Gils

Recordarás aquella quebrada caprichosa a donde los aromas palpitantes treparon, de cuando en cuando un pájaro vestido con agua y lentitud: traje de invierno. Recordarás los dones de la tierra: irascible fragancia, barro de oro, hierbas del matorral, locas raíces, sortílegas espinas como espadas. Recordarás el ramo que trajiste, ramo de sombra y agua con silencio, ramo como una piedra con espuma. Y aquella vez fue como nunca y siempre: vamos allí donde no espera nada y hallamos todo lo que está esperando. - Pablo Neruda Je herinnert je toch dat grillige ravijn, waar de trillende aroma's opklommen, en van tijd tot tijd een vogel, gekleed met water en traagheid: zijn winterveren. Je herinnert je toch de gaven van de aarde: prikkelbare geur en gouden klei, grassen van het struikgewas, dolle wortels, betoverende doornen als zwaarden. Je herinnert je toch het boeket dat je meebracht, een boeket van schaduw en water en stilte, ...

"Als ik met twee benen op de grond stond zou ik nu door die grond willen zakken Maar ik fladder, zoals gewoonlijk, weer eens in het rond" - Toon Tellegen fragment uit het gedicht  'Voordracht'

Omdat het gedichtendag is en omdat ik den Herman graag zie/zag. Middenin de vlakte van juli kwam ik je tegen. Ik woon hier, zei je. Ik keek naar de bloemen. Ja, dat zie ik, zei ik, en waar leerde je de kunst om niet lang te duren? Ook hier, zei je. Je was lenig; en je woorden waren zo doorschijnend, ik kon je er helemaal door zien. En daar lag ik al in het gras en wat hield ik in mijn hand? Een oortje, waarin ik het lange woord 'lieveling' uitgoot, zonder morsen - Herman de Coninck uit:    De lenige liefde

Zeg met een hint wat ik van je mag denken Loop jij nog steeds  over die catwalk in m'n hoofd Je vergeet na zo lang  nog aandacht te schenken aan wat je denkt, dat je toch al weet aan wat je weet, omdat je het zelf gelooft Verlangen jouw atomen  ook zo naar zacht geweld naar nooit de kust nog veilig tot je totaal bent uitgeteld Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat dus voor een nieuw begin is het nooit te laat Alles weer nul op onze teller zo gaat het altijd want die cijfers draaien zot en zoek je naar rust lijkt alles veel sneller maar dat is maar, hoe je het bekijkt ontsnappen kan, maar niet aan je eigen lot Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld naar nooit de kust nog veilig, tot je totaal bent uitgeteld Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat dus voor een nieuw begin Liefde kent geen manieren en slingert elke mens en alle andere dieren zodanig over iedere g...

When the late Nadine Stair of Louisville, Kentucky, was 85 years old, she was asked what she would do if she had her life to live over again. "I'd make more mistakes next time," she said. "I'd relax. I would limber up. I would be sillier than I have been on this trip. I would take fewer things seriously. I would take more chances. I would climb more mountains and swim more rivers. I would eat more ice cream and less beans. I would perhaps have more actual troubles, but I'd have fewer imaginary ones.You see, I'm one of those people who live sensibly and sanely hour after hour, day after day. Oh, I've had my moments, and if I had to do it over again, I'd have more of them. In fact, I'd try to have nothing else. Just moments, one after another, instead of living so many years ahead of each day. I've been one of those persons who never goes anywhere without a thermometer, a hot water bottle, and a raincoat. If I had to do it over a...

Als de regen traag blijft vallen en het licht wordt als aan zee, sluit de ochtend naadloos op de avond aan. Dat klinkt als somberheid, maar niet per se. Je hoeft niet alles in mineur te zingen. Je doet de dingen met je beste been vooruit. Aan donker zit altijd een kant die glanst zoals de natte straat. Het heet ook hondenweer voor iets. Is het niet grappig dat je je evenwicht verliest bij het schudden van je vacht. Je weet dat oefenen niet bij het leven hoort. Alles is altijd voor echt. Je moet de straat op en verdrinken, je borstzak brandend van het kaartje voor een stoel dicht bij de dirigent. Hij wijst je met het tillen van zijn handen op het belang van het moment. - Bart Moeyaert Hij schreef het ter gelegenheid van de opening van de gerenoveerde Vlaamse Opera in Antwerpen. Ik deel het met jullie ter gelegenheid van ons jaarlijks concert Klankkleur te Schelle.

als je schuilen wil, schuil dan bij mij dan ben je veilig voor de regen en als je warmte wil, schuif dan dichterbij  niets of niemand houdt je tegen  ben je het noorden kwijt  vraag het dan aan mij  ik ken de wind al zijn wegen  en als ik volgen mag zeg dat er dan bij  niets of niemand houdt je tegen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt je tegen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt je tegen mag ik mijn trauma's, mijn wanhoop en chagrijn en mijn neuroses met je delen en mocht je ziel niet openstaan voor mij  dan zal ik je hart wel stelen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt mij tegen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt mij tegen mensen durven wel eens koud of cynisch zijn maar bij ons blijft dat achterwege na regenbogen komt er altijd zonneschijn niets of niemand houdt dat tegen Ik zal je geven wat ik geven kan...