Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

Alles weten we van vuur: [1] hoe laat de zon opkomt, [2] ondergaat, [3] hoe warm de wereld ergens is, [4] wanneer vulkanen dreigen, [5] waarom een vlam pas als het waait naar naaste buren overslaat, [6] ongevraagd, [7] altijd hongerig naar hout, natuurlijk vurenhout in het bijzonder, [8] dat kunstenaars geen leven leiden zonder rood of zwartgeblakerd hart, en [9] dat er mensen zijn die amper wijzen of hup daar staat een man of vrouw in lichterlaaie, [10] er is ook larie, bijvoorbeeld, rosse meisjes kussen beter en spaanse pepers koken heter, maar [11] verder is alles opgemeten, uitgerekend, zelfs van de hel is vastgesteld hoe fijn de as zal zijn van iedereen, en daarom juist is het verbazend dat iemand uit een havenstad nog nooit heeft stilgestaan bij wat het vuur in vuurtorens betekent: [12] kom hier, [13] wij willen u in deze stad graag zien - Bart Moeyaert ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van de Boerentoren

Ik zing van de vogels, de bomen en de zee Het tranendal, het mens'lijk wel en wee Ik zing van de weemoed, de blues, de cafard Zodra ik zing wordt alles minder zwaar Ik zing van de mode, de kleuren van de tijd De stelligheid van de onzekerheid Ik zing van de scholen en hoe men wordt geknecht Geen onderwerp ga ik uit de weg Maar over jouw liefde, daarvan zing ik niet Die is te mooi en te edel voor dit lied Over jouw liefde, daarvan zing ik niet Die is te rijk en te groot voor mijn vergank'lijk lied Ik zing van verlangen, en hoe het wordt vervuld Een kwestie van geluk en van geduld Ik zing van het lichaam, de drankzucht, de seks Door zulke duivels word ik graag behekst Ach, wat de toekomst biedt Die dwaze menselijkheid Te vlassen in de tijd Vergank'lijk lied Maar 't swingt wel als een tiet Dat beeld bevalt me wel Ik ben devoot van tieten Ik zing van de leegte, het menselijk tekort Het vrolijk liedje d...

I carry your heart I carry your heart with me, I carry it in my heart. I am never without it, anywhere I go you go, my dear and whatever is done by only me is your doing, my darling. I fear no fate, for you are my fate, my sweet. I want no world, for beautiful you are my world, my true and it's you are whatever a moon has always meant and whatever a sun will always sing is you. Here is the deepest secret nobody knows, here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life, which grows higher than the soul can hope or mind can hide, and this is the wonder that's keeping the stars apart I carry your heart, I carry it in my heart - E.E. Cummings   ♥ Mats, 4 jaar

Mijn broer, hij is van graniet ik loop om hem heen, er moeten gaten in hem zijn, scheuren: ik zoek de woorden in hem die zijn wanhoop beschrijven, ik weet dat ze er zijn, ik vind ze niet hij wil ergens heen en trekt aan mij: ik moet naast hem lopen, ik moet achter hem lopen, ik moet voor hem lopen, ik moet boven hem vliegen, ik moet hem op mijn schouders dragen, en dat allemaal tegelijk terwijl hij ook nog eens uit mijn gezicht verdwijnt, mijn broer, mijn zware broer verbazing is niets voor hem. - Toon Tellegen

Ze was twaalf en erg gehaast om oud te zijn als nu, en nu het zover is, herinnert ze zich niet wat haar zo naar de toekomst liet verlangen. Ze weet alleen nog dat ze in een opstel over later schreef: ik word mijn eigen baas en na een jaar ben ik zo binnen als een huis. Het valt tegen wat ze ziet nu ze naar binnen kijkt vanaf de bank op het De Coninckplein, en naast de glasbak wacht tot er een fles blijft staan waar nog geluk in zit. Maar voorts is ze haar eigen baas, als ze de mensen met haar eigen hand naar kleingeld vraagt en daarna op pantoffels die van haar zijn ergens weer een straat inslaat en niemand nakijkt, zodat ook niemand zich hoeft af te vragen of ze een thuis heeft waar haar schoenen staan. - Bart Moeyaert naar aanleiding van de Nationale Dag van het Verzet tegen Armoede

Twinkle, twinkle, little star, how I wonder what you are. Up above the world so high, like a diamond in the sky. When the blazing sun is gone, when he nothing shines upon, then you show your little light, twinkle, twinkle, all the night. Then the traveller in the dark, thanks you for your tiny spark, he could not see which way to go, if you did not twinkle so. In the dark blue sky you keep, and often through my curtains peep, for you never shut your eye, till the sun is in the sky. As your bright and tiny spark, lights the traveller in the dark. Though I know not what you are, twinkle, twinkle, little star. Twinkle, twinkle, little star, how I wonder what you are. Up above the world so high, like a diamond in the sky. Twinkle, twinkle, little star, how I wonder what you are. How I wonder what you are. - Ann and Jane Taylor

Een dag zonder jou is een tuin zonder bloemen, een dag zonder jou kun je geen dag meer noemen, een dag zonder jou is een dag zonder licht en dáárom is zo'n dag geen gezicht. Het huis is leeg en koud als ik je stem niet hoor, de tafels, stoelen en het bed, het stelt geen moer meer voor, een boom zonder takken, 'n hemel zonder blauw, m'n lief, dat is een dag zonder jou. - Toon Hermans

Als u mij nu verstaat terwijl ik praat, dan spreken wij dezelfde taal. Maar achter ieder woord schuilt een heel verhaal. Een steenweg noemen wij een macadam, maar McAdam was gewoon een Schotse man. Hij bedacht een nieuw soort weg, vandaar dat ik nu macadam zeg. Taal is een wonderlijk ding, altijd onderhevig aan verandering. Terwijl de dorsvlegel al lang niet meer slaat en ons als woord langzaam verlaat, wordt op diezelfde wei een nieuw woord geboren en slaat men ons nu met tentsletje om de oren. Onze woorden zijn het verslag van onze tijd op aarde. Schat ze naar waarde. - Pieter Embrechts Man over woord

en, vroeg de huisvriend aan het langgetrouwde paar vertel eens, hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen? helemaal niet, antwoordde de vrouw we hebben wel geprobeerd, maar zoiets is niet haalbaar, beaamde haar echtgenoot - Gust Gils

Recordarás aquella quebrada caprichosa a donde los aromas palpitantes treparon, de cuando en cuando un pájaro vestido con agua y lentitud: traje de invierno. Recordarás los dones de la tierra: irascible fragancia, barro de oro, hierbas del matorral, locas raíces, sortílegas espinas como espadas. Recordarás el ramo que trajiste, ramo de sombra y agua con silencio, ramo como una piedra con espuma. Y aquella vez fue como nunca y siempre: vamos allí donde no espera nada y hallamos todo lo que está esperando. - Pablo Neruda Je herinnert je toch dat grillige ravijn, waar de trillende aroma's opklommen, en van tijd tot tijd een vogel, gekleed met water en traagheid: zijn winterveren. Je herinnert je toch de gaven van de aarde: prikkelbare geur en gouden klei, grassen van het struikgewas, dolle wortels, betoverende doornen als zwaarden. Je herinnert je toch het boeket dat je meebracht, een boeket van schaduw en water en stilte, ...

"Als ik met twee benen op de grond stond zou ik nu door die grond willen zakken Maar ik fladder, zoals gewoonlijk, weer eens in het rond" - Toon Tellegen fragment uit het gedicht  'Voordracht'

Omdat het gedichtendag is en omdat ik den Herman graag zie/zag. Middenin de vlakte van juli kwam ik je tegen. Ik woon hier, zei je. Ik keek naar de bloemen. Ja, dat zie ik, zei ik, en waar leerde je de kunst om niet lang te duren? Ook hier, zei je. Je was lenig; en je woorden waren zo doorschijnend, ik kon je er helemaal door zien. En daar lag ik al in het gras en wat hield ik in mijn hand? Een oortje, waarin ik het lange woord 'lieveling' uitgoot, zonder morsen - Herman de Coninck uit:    De lenige liefde

Zeg met een hint wat ik van je mag denken Loop jij nog steeds  over die catwalk in m'n hoofd Je vergeet na zo lang  nog aandacht te schenken aan wat je denkt, dat je toch al weet aan wat je weet, omdat je het zelf gelooft Verlangen jouw atomen  ook zo naar zacht geweld naar nooit de kust nog veilig tot je totaal bent uitgeteld Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat dus voor een nieuw begin is het nooit te laat Alles weer nul op onze teller zo gaat het altijd want die cijfers draaien zot en zoek je naar rust lijkt alles veel sneller maar dat is maar, hoe je het bekijkt ontsnappen kan, maar niet aan je eigen lot Verlangen jouw atomen ook zo naar zacht geweld naar nooit de kust nog veilig, tot je totaal bent uitgeteld Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat dus voor een nieuw begin Liefde kent geen manieren en slingert elke mens en alle andere dieren zodanig over iedere g...

When the late Nadine Stair of Louisville, Kentucky, was 85 years old, she was asked what she would do if she had her life to live over again. "I'd make more mistakes next time," she said. "I'd relax. I would limber up. I would be sillier than I have been on this trip. I would take fewer things seriously. I would take more chances. I would climb more mountains and swim more rivers. I would eat more ice cream and less beans. I would perhaps have more actual troubles, but I'd have fewer imaginary ones.You see, I'm one of those people who live sensibly and sanely hour after hour, day after day. Oh, I've had my moments, and if I had to do it over again, I'd have more of them. In fact, I'd try to have nothing else. Just moments, one after another, instead of living so many years ahead of each day. I've been one of those persons who never goes anywhere without a thermometer, a hot water bottle, and a raincoat. If I had to do it over a...

Als de regen traag blijft vallen en het licht wordt als aan zee, sluit de ochtend naadloos op de avond aan. Dat klinkt als somberheid, maar niet per se. Je hoeft niet alles in mineur te zingen. Je doet de dingen met je beste been vooruit. Aan donker zit altijd een kant die glanst zoals de natte straat. Het heet ook hondenweer voor iets. Is het niet grappig dat je je evenwicht verliest bij het schudden van je vacht. Je weet dat oefenen niet bij het leven hoort. Alles is altijd voor echt. Je moet de straat op en verdrinken, je borstzak brandend van het kaartje voor een stoel dicht bij de dirigent. Hij wijst je met het tillen van zijn handen op het belang van het moment. - Bart Moeyaert Hij schreef het ter gelegenheid van de opening van de gerenoveerde Vlaamse Opera in Antwerpen. Ik deel het met jullie ter gelegenheid van ons jaarlijks concert Klankkleur te Schelle.

als je schuilen wil, schuil dan bij mij dan ben je veilig voor de regen en als je warmte wil, schuif dan dichterbij  niets of niemand houdt je tegen  ben je het noorden kwijt  vraag het dan aan mij  ik ken de wind al zijn wegen  en als ik volgen mag zeg dat er dan bij  niets of niemand houdt je tegen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt je tegen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt je tegen mag ik mijn trauma's, mijn wanhoop en chagrijn en mijn neuroses met je delen en mocht je ziel niet openstaan voor mij  dan zal ik je hart wel stelen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt mij tegen diediediediedam diediediediedam niets of niemand houdt mij tegen mensen durven wel eens koud of cynisch zijn maar bij ons blijft dat achterwege na regenbogen komt er altijd zonneschijn niets of niemand houdt dat tegen Ik zal je geven wat ik geven kan...

Van alle mensen die het lachen is vergaan, loopt een op de drie blind over je heen en kijkt dan om. De wereld is juist niet van iedereen, dat slag. De overige twee vallen niet op. Hun armen bungelen halfstok. Onder hun tong zit gram. Ze kennen haast geen zinnen zonder tss. Zo zuinig zijn ze op hun lucht. Je staat erin voor je het weet. Heb ik iets van je aan misschien is uit hun mond geen vraag. Een wenk: kijk naast hun kleren. Wijs naar elkaar, wijs naar het water met de zon erboven. Zeg blije dingen als: wij moeten zeer de moeite zijn, als zelfs de zee tot hier komt, weggaat en zich weer bedenkt. - Bart Moeyaert Ik wens iedereen een heel fijn nieuw jaar toe. Dat je omgeven mag worden door de warmte van liefde en geluk.  Dat je mensen vindt waarbij je terecht kan en dat jij op jouw beurt een plek mag zijn waar anderen kunnen schuilen. Gelukkig 2012!

Als ik geen rood meer heb maak ik de bomen groen, de struiken, het hele landschap wat ik schilder. Dus ook het onkruid en het gras, waarin je languit ligt te wachten roerloos maar toch diep ontroerd, wanneer je later het doek mag zien waar ik je rooie jurk vervangen heb door zachte naaktheid, waarvoor ik net als voor je glimlach vooralsnog niet de kleur vond die je past. Als ik geen rood meer heb, heb ik nog altijd je lippen. - Paul Snoeck

Niets is voor u. Niets is voor u bedoeld. U wordt nochtans gewenkt. Onbekend is onbemind. Dat is de naam voor alles wat uw leven lastig maakt. Van jassen vindt u vast de kraag het mooist. Het is de heg die u graag hebt. Hij dient niet om er overheen te kijken. Hij houdt uw adem dichtbij uw gezicht. Van decemberdassen heeft u er een paar. Het kan niet gauw genoeg gaan vriezen. Dan mag u kop in kas het waaigat in. Waarom zo bang. Het is vergissen wat ons bindt. Het zijn de fouten die ons op elkaar doen lijken. Zie: de spons erover. Zand. Als u van koud houdt, denk aan januari. Dat is wat heet een fris begin. - Bart Moeyaert

'Ik hou van jou', zei je tussen twee monden vol wafel. Maar niet grappig; ook helemaal niet raar. Een bal die je met al je ervaring van drie jaar vriendelijk naar mij toe rolde over tafel. Ik bloosde haast als de eerste keer. Niet elke dag hoor ik dat zeggen, laat staan menen. En als het toch gebeurt, heb ik geen antwoord meer. Zoveel keer jouw leeftijd, ben ik tien keer minder in staat te zeggen wat jij zei; niet in staat zomaar voor iemands voeten de lading bakstenen van een verklaring uit te storten. Als ik het toch probeer blijft het in mijn keel steken, een visgraat. Want wat men passie noemt, dat leer je nog wel, komt vaak op omverrijden neer. Niet bij mij: ik ben zo knap dat ik alles kan geven en mijn hart houden. Kussen zijn kussen. Een bed is een bed. Zielen hoeven daar niet tussen te komen. Jij zegt: een bed? Is om te slapen. Moge het zo ongestoord: dat je nooit met open ogen...

Je hebt iemand nodig, stil en oprecht, die als het erop aan komt voor je bidt of voor je vecht. Pas als je iemand hebt, die met je lacht en met je grient, dan pas kun je zeggen: 'k heb een vriend. - Toon Hermans Speciaal voor Elies ♥

Alle mensen wachten op wonderen vrouwen wachten op vrouwelijke wonderen mannen wachten op echte wonderen kinderen wachten op kleine feestelijke wonderen alle wonderen wachten op dagelijkse sleur haringen zwemmen de licht in de zee uit zoeken het blauw tussen de wolken glimmend van genot en iemand die iets zoekt om te slapen vindt een gedachte in het spaarzame gezicht van een ander en vlijt zich daarin neer. - Toon Tellegen

Ik weet dat ik een ongelukje ben. Mijn moeder zei nog zo 'pas op, Johan!'                      tegen papa, maar ja net iets te laat. Daar was ik dan                      Ha, ha, een kleine schrijffout, een slip of the pen. Als de pil er was geweest, hadden zij mij nooit verwekt, maar 't principe van de pil was toen nog niet eens ontdekt en ik zit in dat belachelijke leven en ik ben altijd een ongeluk gebleven. Nou ja, toen ik er wás waren ze blij, ik niet. Ik ben nooit blij geweest. Ik denk: wat doe ik hier in godsnaam bij, een outsider, een bietse op het feest en wát voor een feest? Maar waar ik me zo kwaad op maken kan: m'n moeder zei nog zo 'pas op, Johan!', maar ja Johan ging door, echt iets voor Johan, en ik kwam er. God, wat jam...

Bestaan kan iedereen. Er zijn vraagt moed. En wat de dichter doet is pleiten voor het een. Hij wil zijn leven niet door wekkers laten leiden of als een hond onthouden dat hij kan slapen tot het rinkelt naast zijn oor. Hij bauwt niet na wat hij soms uit een mond hoort vallen op tram acht, of met een zwarte kwast over een smoel geschreven ziet. Zelf houdt hij niet van vlekken maken, maar als het bot moet stelt hij dingen scherp zodat het snijdt. Hij woelt en spit graag, graaft de scherven  uit de klei, haalt het beste wat er is naar boven, ook al weet hij dat er daardoor naast zijn hart een stem blijft jeuken, maar ach zo gaat dat als de dingen moeilijk worden en je bereid bent met een pen van krijt of kool te schrijven. Hij is het best geplaatst om iets over de gum te zeggen, omdat hij als geen ander weet hoe leeg het is als hij het blad omslaat, hoe snel de fout, maar ook hoe klein en hoe verlamd een ...

Je merkt het.. De kleurtjes zijn veranderd, niets staat nog waar het daarvoor stond,... Een nieuwe look voor mijn blog! Ik schoof het almaar voor mij uit: te weinig tijd, geen leuke thema's,... Maar nu is het eindelijk gelukt! Verandering is niet altijd gemakkelijk. Laat gerust weten wat je ervan denkt! Ik blijf het hier nog verder uitproberen en verbeteren. Groetjes Jasmien

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat Dus voor een nieuw begin is het nooit te laat - Bart Peeters

'Als we ons nu eens vergissen, wat denk je, als we nu eens niet van elkaar houden                met een hartstocht die steeds feller en feller opvlamt, maar elkaar verafschuwen zonder dat we dat weten, als ware het de latente fase van een dodelijke kwaal?' en nog vuriger kussen zij elkaar, klemmen zich aan elkaar vast. - Toon Tellegen

hoe ik ook probeer het heilig vuur brandend te houden, de strijd niet op te geven op tijd en stond aan bomen te schudden mijn hoofd al eens ergens voor te leggen toch is tekortschieten de kunst waarin ik uitblink want er is geen kruid tegen gewassen, ons kent ons, water stroomt altijd naar zee en ondertussen vergeet ik knuffels en schouderklopjes heb ik vaak maar een half oor te bieden weet ik zelden iets van waarde te vertellen en zal ik hoe dan ook deze hele rit verder moeten uitzitten in dit nooit inwisselbare lijf en brein: citius, altius, fortius, amen - Marc Tritsmans 'Citius, altius, fortius' (sneller, hoger, sterker) is het olympische motto

Als ik huil, dan huil je stil met me mee dat verzacht de pijn jij haalt me altijd uit de puree Als je bij me bent, dan ben ik niet bang ook niet in de nacht als ik verdrietig ben, dan duurt dat nooit lang omdat je dan zo lief naar me lacht Nee, door jou voel ik me nooit meer alleen waar ik ook maar ben Ik wil jou nooit meer missen, vriend nog voor geen miljoen ik zou echt niet weten wat ik zonder jou zou doen Vrienden voor ons lange lieve leven!