Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

Van alle mensen die het lachen is vergaan, loopt een op de drie blind over je heen en kijkt dan om. De wereld is juist niet van iedereen, dat slag. De overige twee vallen niet op. Hun armen bungelen halfstok. Onder hun tong zit gram. Ze kennen haast geen zinnen zonder tss. Zo zuinig zijn ze op hun lucht. Je staat erin voor je het weet. Heb ik iets van je aan misschien is uit hun mond geen vraag. Een wenk: kijk naast hun kleren. Wijs naar elkaar, wijs naar het water met de zon erboven. Zeg blije dingen als: wij moeten zeer de moeite zijn, als zelfs de zee tot hier komt, weggaat en zich weer bedenkt. - Bart Moeyaert Ik wens iedereen een heel fijn nieuw jaar toe. Dat je omgeven mag worden door de warmte van liefde en geluk.  Dat je mensen vindt waarbij je terecht kan en dat jij op jouw beurt een plek mag zijn waar anderen kunnen schuilen. Gelukkig 2012!

Als ik geen rood meer heb maak ik de bomen groen, de struiken, het hele landschap wat ik schilder. Dus ook het onkruid en het gras, waarin je languit ligt te wachten roerloos maar toch diep ontroerd, wanneer je later het doek mag zien waar ik je rooie jurk vervangen heb door zachte naaktheid, waarvoor ik net als voor je glimlach vooralsnog niet de kleur vond die je past. Als ik geen rood meer heb, heb ik nog altijd je lippen. - Paul Snoeck

Niets is voor u. Niets is voor u bedoeld. U wordt nochtans gewenkt. Onbekend is onbemind. Dat is de naam voor alles wat uw leven lastig maakt. Van jassen vindt u vast de kraag het mooist. Het is de heg die u graag hebt. Hij dient niet om er overheen te kijken. Hij houdt uw adem dichtbij uw gezicht. Van decemberdassen heeft u er een paar. Het kan niet gauw genoeg gaan vriezen. Dan mag u kop in kas het waaigat in. Waarom zo bang. Het is vergissen wat ons bindt. Het zijn de fouten die ons op elkaar doen lijken. Zie: de spons erover. Zand. Als u van koud houdt, denk aan januari. Dat is wat heet een fris begin. - Bart Moeyaert

'Ik hou van jou', zei je tussen twee monden vol wafel. Maar niet grappig; ook helemaal niet raar. Een bal die je met al je ervaring van drie jaar vriendelijk naar mij toe rolde over tafel. Ik bloosde haast als de eerste keer. Niet elke dag hoor ik dat zeggen, laat staan menen. En als het toch gebeurt, heb ik geen antwoord meer. Zoveel keer jouw leeftijd, ben ik tien keer minder in staat te zeggen wat jij zei; niet in staat zomaar voor iemands voeten de lading bakstenen van een verklaring uit te storten. Als ik het toch probeer blijft het in mijn keel steken, een visgraat. Want wat men passie noemt, dat leer je nog wel, komt vaak op omverrijden neer. Niet bij mij: ik ben zo knap dat ik alles kan geven en mijn hart houden. Kussen zijn kussen. Een bed is een bed. Zielen hoeven daar niet tussen te komen. Jij zegt: een bed? Is om te slapen. Moge het zo ongestoord: dat je nooit met open ogen...

Je hebt iemand nodig, stil en oprecht, die als het erop aan komt voor je bidt of voor je vecht. Pas als je iemand hebt, die met je lacht en met je grient, dan pas kun je zeggen: 'k heb een vriend. - Toon Hermans Speciaal voor Elies ♥

Alle mensen wachten op wonderen vrouwen wachten op vrouwelijke wonderen mannen wachten op echte wonderen kinderen wachten op kleine feestelijke wonderen alle wonderen wachten op dagelijkse sleur haringen zwemmen de licht in de zee uit zoeken het blauw tussen de wolken glimmend van genot en iemand die iets zoekt om te slapen vindt een gedachte in het spaarzame gezicht van een ander en vlijt zich daarin neer. - Toon Tellegen

Ik weet dat ik een ongelukje ben. Mijn moeder zei nog zo 'pas op, Johan!'                      tegen papa, maar ja net iets te laat. Daar was ik dan                      Ha, ha, een kleine schrijffout, een slip of the pen. Als de pil er was geweest, hadden zij mij nooit verwekt, maar 't principe van de pil was toen nog niet eens ontdekt en ik zit in dat belachelijke leven en ik ben altijd een ongeluk gebleven. Nou ja, toen ik er wás waren ze blij, ik niet. Ik ben nooit blij geweest. Ik denk: wat doe ik hier in godsnaam bij, een outsider, een bietse op het feest en wát voor een feest? Maar waar ik me zo kwaad op maken kan: m'n moeder zei nog zo 'pas op, Johan!', maar ja Johan ging door, echt iets voor Johan, en ik kwam er. God, wat jam...

Bestaan kan iedereen. Er zijn vraagt moed. En wat de dichter doet is pleiten voor het een. Hij wil zijn leven niet door wekkers laten leiden of als een hond onthouden dat hij kan slapen tot het rinkelt naast zijn oor. Hij bauwt niet na wat hij soms uit een mond hoort vallen op tram acht, of met een zwarte kwast over een smoel geschreven ziet. Zelf houdt hij niet van vlekken maken, maar als het bot moet stelt hij dingen scherp zodat het snijdt. Hij woelt en spit graag, graaft de scherven  uit de klei, haalt het beste wat er is naar boven, ook al weet hij dat er daardoor naast zijn hart een stem blijft jeuken, maar ach zo gaat dat als de dingen moeilijk worden en je bereid bent met een pen van krijt of kool te schrijven. Hij is het best geplaatst om iets over de gum te zeggen, omdat hij als geen ander weet hoe leeg het is als hij het blad omslaat, hoe snel de fout, maar ook hoe klein en hoe verlamd een ...

Je merkt het.. De kleurtjes zijn veranderd, niets staat nog waar het daarvoor stond,... Een nieuwe look voor mijn blog! Ik schoof het almaar voor mij uit: te weinig tijd, geen leuke thema's,... Maar nu is het eindelijk gelukt! Verandering is niet altijd gemakkelijk. Laat gerust weten wat je ervan denkt! Ik blijf het hier nog verder uitproberen en verbeteren. Groetjes Jasmien

Ze zeggen dat op dromen nooit een vervaldag staat Dus voor een nieuw begin is het nooit te laat - Bart Peeters

'Als we ons nu eens vergissen, wat denk je, als we nu eens niet van elkaar houden                met een hartstocht die steeds feller en feller opvlamt, maar elkaar verafschuwen zonder dat we dat weten, als ware het de latente fase van een dodelijke kwaal?' en nog vuriger kussen zij elkaar, klemmen zich aan elkaar vast. - Toon Tellegen

hoe ik ook probeer het heilig vuur brandend te houden, de strijd niet op te geven op tijd en stond aan bomen te schudden mijn hoofd al eens ergens voor te leggen toch is tekortschieten de kunst waarin ik uitblink want er is geen kruid tegen gewassen, ons kent ons, water stroomt altijd naar zee en ondertussen vergeet ik knuffels en schouderklopjes heb ik vaak maar een half oor te bieden weet ik zelden iets van waarde te vertellen en zal ik hoe dan ook deze hele rit verder moeten uitzitten in dit nooit inwisselbare lijf en brein: citius, altius, fortius, amen - Marc Tritsmans 'Citius, altius, fortius' (sneller, hoger, sterker) is het olympische motto

Als ik huil, dan huil je stil met me mee dat verzacht de pijn jij haalt me altijd uit de puree Als je bij me bent, dan ben ik niet bang ook niet in de nacht als ik verdrietig ben, dan duurt dat nooit lang omdat je dan zo lief naar me lacht Nee, door jou voel ik me nooit meer alleen waar ik ook maar ben Ik wil jou nooit meer missen, vriend nog voor geen miljoen ik zou echt niet weten wat ik zonder jou zou doen Vrienden voor ons lange lieve leven!

Dit is een brief aan vaders en moeders. Ik ben het kind. Hou me vast en kijk naar me. Til me op, zet me neer, laat me gaan. Het kan mij niet schelen hoe u uw geld verdient en of u succesvol bent. Geld daar kun je snoep van kopen, maar ik hoef geen dure koeken bij de chocolademelk. Alleen maar een dropje op mijn knie als ik gevallen ben. Alleen maar op schoot. En als ik op schoot zit, moet u niet altijd tv kijken. En als u mij een verhaaltje vertelt, ga dan op de rand van mijn bed zitten. En zeg dat ik mijn ogen dicht mag doen. En vraag me hoe het was vandaag want dat begrijp ik best. En ik zal zeggen dat het fijn was vandaag. En blijf dan na dat verhaaltje nog even zitten. En kijk dan naar me. - Tjitske Jansen

Ik word wakker met de zon en geeuw een wolk weg. Buiten schreeuwt de stilte om gezelschap. Ik kom. - Frauke Pauwels

Mijn moeder is mijn naam vergeten, mijn kind weet nog niet hoe ik heet. hoe moet ik mij geborgen weten? noem mij, bevestig mijn bestaan, laat mijn naam zijn als een keten. noem mij, noem mij, spreek mij aan, o, noem mij bij mijn diepste naam. voor wie ik liefheb, wil ik heten. - Neeltje Maria Min

God kon niet overal zijn en daarom heeft hij moeders geschapen Joods spreekwoord

Ik steel van je, niet veel van je, of zal ik zeggen dat ik leen. Je mist het niet. Jij plukt de dag daar waar jij ligt. Je wijst de weg met kruim. Je maakt het huis blij bij de deur, omhelst haast het adres. Je veegt de aarde uit ons bed, zoekt mij onder het laken, ziet wie ik ben. Voorspelt geluk, baadt mij in rust. Zo heel jij mij al jaren, geneest mij door te zijn. Jij spreekt de taal die ik versta, hoort de seizoenen in mijn stem, aan mijn adem wat ik denk. Jij kent de kunst van nu en hier. Vandaar dat ik je leen, nee spaar,of beter nog: bewaar. - Bart Moeyaert speciaal voor jou, mijn liefste, mats

Wij zijn gelukkig. Buren bonken op onze muren: 'Wij ook! Wij zijn ook gelukkig!' Voorbijgangers blijven staan, drukken hun neus tegen ons raam, roepen: 'En wij dan... Vlak ons niet uit...! Alsof wij niet gelukkig zijn!' lopen peinzend verder, vragen elkaar: 'Wij zijn toch gelukkiger dan wie dan ook? Dat is toch zo?' Kinderen sluiten zich bij hen aan, dansend, zingend maar wij hierbinnen, weggezonken in het schemerdonker, wij twee, wij zijn het gelukkigst. - Toon Tellegen

Het spijt me. Die drie woorden! die zijn geboren uit ontgoocheling             en een zucht van onnadenkendheid die zijn groot geworden in het naargeestige midden tussen lief en leed die door het leven hebben gemarcheerd één twee één twee, dromend van een oogopslag en die ongemerkt van betekenis zijn veranderd, verbleekt in het lege aangezicht van onbekenden hemels en vergeefs o het spijt me, het spijt me! - Toon Tellegen

Ik heb je alles gegeven: een gedicht, mijn maandsalaris en een kind; wil je nu even kijken of het eten klaar is? - A. Marja

Een man ging op zijn tenen staan en rekte zich uit, rekte zich zo ver mogelijk uit, rekte zich verder uit dan men menselijkerwijs voor mogelijk houdt, vroeg omstanders hem nóg verder uit te rekken - en toen zij hem nóg verder hadden uitgerekt en de zon onderging en de wereld gloeide in een vuurrood licht, toen rekte hij zich geheel alleen nóg iets verder uit - hij kon al niets meer zeggen en tenslotte ook niets meer denken - en nog altijd rekte hij zich verder uit om iemand te bereiken die in essentie (zo noemde zij dat) onbereikbaar was. - Toon Tellegen

Onze moeder sloeg de geuren op. Als ze ons voor het slapengaan een kruisje gaf, en nog even met haar wijsvinger over onze wangen aaide, herinnerde haar hand ons aan de voorbije dag. Aan haar hand hing de lucht van geschilde uien, en daarvan kwam het stoofvlees weer op tafel. Door de zweem van boenwas herinnerden we ons hoe het huis had geroken toen we uit school kwamen. De geur van de Spaanse zeep die ze altijd van dezelfde buurvrouw kreeg, en ondanks die buurvrouw heel lekker vond, deed ons eraan denken dat we vanavond in de keuken lang tegen haar aan hadden geleund, maar eigenlijk niet lang genoeg. Tegen de tijd dat we naar bed moesten, en zij sokken zat te stoppen terwijl ze naar de televisie keek, had ze allang de lucht van bloemen opgeslagen, want de sokken roken naar de wasmachine,en haar handen intussen ook. Haar vngers stelden ons gerust: niets is veranderd. 'Godzegentje en bewaartje,' zei ze, en het kruisje dat ze gaf was dun als haar...

She can kill with a smile She can wound with her eyes She can ruin your faith with her casual lies And she only reveals what she wants you to see She hides like a child But she's always a woman to me She can lead you to love She can take you or leave you She can ask for the truth But she'll never believe you And she'll take what you give her as long as it's free She steals like a thief But she's always a woman to me Oh, she takes care of herself She can wait if she wants She's ahead of her time Oh, and she never gives out And she never gives in She just changes her mind She will promise you more Than the Garden of Eden Then she'll carelessly cut you And laugh while you're bleedin' But she'll bring out the best And the worst you can be Blame it all on yourself Cause she's always a woman to me She is frequently kind And she's suddenly cruel She can do as she pleases She's nobody's fool But she can...

Als je uit een raam kunt leunen rek je dan zo ver uit dat je zult vallen of haar net, net zult kussen - zij zal wachten, haar hart zal bonzen, zij zal zien hoe ver je reikt. - Toon Tellegen

Zij was er ineens geheel onverwacht en zij was de wereld de dag en de nacht de tafel de stoelen het brood en het bed mijn eerste mijn tweede en laatste couplet de lach die ze lacht is al bijna een kus ze past in m'n armen het sluit als een bus ik hou van je, hou van je stamel ik zacht - dat is de liefde ze komt onverwacht je kunt haar niet zoeken niet vragen niet wenken niet organiseren en ook niet bedenken ze is er ineens geheel onverwacht en zij is de wereld de dag en de nacht - Toon Hermans

We dwarrelen en dwarrelen, eindigen onder de platoenen. Weldra moet alles en iedereen op een hoop geveegd, maar trek de plaid tot aan je kin, streel de vacht, blijf voor één keer rustig. Geleidelijk boetten we aan kracht in, werden we als het klimaat onberekenbaar -we zijn de heetste herfstdag ooit. Een stem heeft beterschap beloofd. We leerden onszelf te knielen en rode thee door te slikken. Je goot het glas over je arm leeg, in de hoop iets over te houden voor later, iets om glimlachend aan te denken op de rand van een tuinstoel: weet je nog, toen we uitkeken over de smeulende tuin dat jij zomaar je glas hete thee, god weet je nog, terwijl de ander antwoordt: we hebben het voor elkaar gedaan, ja toch. Stil maar. Stuifmeel brengt je aan het niezen. Seizoenen blijven zich van seizoen vergissen. Zo veel vlinders sneeuwend in april, zo veel rozenbottels straks. - Peter Verhelst

Toen de eerste mensen verhalen begonnen te maken om aan elkaar te vertellen, kwam er een eind aan de Chaos. Taal legde vast wat een enkeling ooit bij toeval ontdekte: dat een stam bleef drijven, dat stenen vuur konden maken. Taal ontwierp de wapens tegen verscheurende dieren. Taal onderscheidde donker van licht en aarde van water. Taal creëerde eenheid en tweestrijd, meesters en slaven. Taal leerde tellen, meten, wegen. Taal vond het wiel uit. Mensen bedachten woorden voor al wat ze konden beheersen en de machten die hun te hoog gingen noemden ze goden. - Imme Dros

praat met mij en doe dat honderduit, vertel me zwijgend waarover een leven gaat hoeveel tederheid er nodig is en adem gulzig tot het eind spreek dit lichaam zonder een spoor van schroom, spreek het, spel het volledig uit laat me duizelen breng me in totale ademnood geef je eindelijk helemaal bloot - Marc Tritsmans winnaar Herman de Coninck prijs 2011

Ik schrijf je tot een nieuwe klinker die ruikt naar jong gras, met een onbestemde kleur maar prima op de kast staat, in een vaas of tussen boeken. Je akoestiek klinkt prachtig naast andere letters, nooit extreem zacht of kwaadaardig luid. Jou gebruik ik het meest, mijn mond loopt van je over, mijn pen drinkt gulzig je bloed. Je bent het ontbrekende brokstuk in de taal, een robuuste tafel waar met servet aan wordt gedineerd, met eerbied voor spelling. Aan het einde van een zin vang ik je licht in een woord, als een caleidoscoop draai ik je alle kanten op. Ik wacht nog op dat ene gedicht. - Maarten Inghels