Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

Als dan het koperen keteltje vol as van wat ik was wordt leeggeschud over het geduldig gras, mijn lief, sta daar niet voor schut en veeg de rimmel van je wangen. Dank aan de vingers die deze regels schreven in onze tijd van verlangen en die je streelden tijdens hun leven. En lach om wat ik was, onder meer het gesnurk in de bioscoop, de onderbroek die steeds afzakte, de debiele grap en de logge loop naar jou keer op keer toen ik je nu warme weelde pakte. - Hugo Claus

Een twee drie vier vijf zes zeven, wie zal ik een kusje geven? Tierelieboem, wat een zoen! En we stoeien, en we groeien samen in het grote bed. Ik zeg het maar, dan weet je het: Als we groot zijn, als we bloot zijn en we moeten vrijen, ik blijf altijd bij je. - Sjoerd Kuyper

jij denkt dat als ik dat jij dan zodat jij mij als jij denkt dat ik dan zal ik zodat ik jou en jij niet - Harry Mulisch

Ik heb je liever dan brood, al zegt men ook dat het niet kan en al kan het ook niet. Ik heb je liever dan vrolijkheid of regen, liever dan de stilte van drie uur in de rustig in- en uitademende nacht. De meeuwen scheren overdag met hun vleugels langs de blonde warme lucht. De wilde bloemen staan te lachen in het warme bad van de zon. De zon danst zijn toch maar kleine rol met zoveel overgave dat het heel stil wordt, hier, in dit deel van het heelal. Ik heb je liever dan brood, al zegt men ook dat het niet kan en al kan het ook niet. Liever dan vrolijkheid of regen, liever nog dan ik heb je lief. - Hans Andreus

Open je ogen, luister naar mij. Morgen is ver weg, dus kom dichterbij. We wachten al langer, dit wordt ons moment. Laat alles los, al rest gaat vanzelf. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, hoe ik je verken. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, wat ik je beken. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. Laat me je ziel zien, vertel je verhaal. Laat dit niet voorbij gaan, zeg me je naam. Geef me je wapens, fluister me hard. Ik geef me over, de rest van de nacht. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, hoe ik je verken. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, kleur van m'n stem. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren s...

Zal ik weggaan? Zal ik verdrietig worden en weggaan? Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden, mijn schouders ophalen en weggaan? Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken: zo is het genoeg, en weggaan? Zal ik een deur zoeken, en als er geen deur is: zal ik een deur maken, hem voorzichtig opendoen en weggaan- met kleine zachtmoedige passen Of zal ik blijven? Zal ik blijven? - Toon Tellegen uit: Alleen liefde

Het ging omhoog - Biezon

besmuis'teren (besmuisterde, heeft besmuisterd), (overg.) (gew.) bevuilen, bemorsen, vettig maken

Men moet altijd enigszins verdrietig zijn, anders is men verloren, maar men moet wel een beetje verloren zijn – van het reddeloze soort – anders zou men alleen maar gelukkig zijn, toch moet men ook gelukkig zijn, zo maar gelukkig kunnen zijn, in alle staten van geluk, anders zou men maar verdrietig zijn, enigszins verdrietig altijd. - Toon Tellegen Uit: Minuscule oorlogen,niet met het blote oog zichtbaar

Nog één stap... zegt de een Nog duizend stappen... zegt de ander. ... tussen jou en mij, zegt de een. ... tussen mij en jou, zegt de ander. De een neemt duizend stappen en de ander zegt: nu zijn het er nóg meer, nog tienduizend stappen! De ander neemt één stap en de een zegt: een halve stap was al voldoende, nu zie ik het. - Toon Tellegen uit: De een en de ander

Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker Als het maandelijkse bloeden van de vrouwen. Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen. Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op. Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden Op de koude tegels in de gang naar jou. De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren Op een kier. - Leonard Nolens

U Nu! - Joost van den Vondel

Zoals het landschap in mijn ogen Zo heb ik je voorgelogen Dat de dingen grijpbaar zijn. Wat ons betreft Dit graan in bedauwde weiden Fruit dat te hard voor woorden is We hebben deze vorm gewild. Kijk naar het landschap waar Bomen tot blazoenen zijn geworden En ieder ding een naam geeft Aan een ander. Hou dit vol. Hou dit vol dat wij elkaar herkennen, Ook in de schemer. Zoals verhalen lijken op een paard, En kinderen op wolken. Hou dit vol. Ooit wordt je pols genomen. Tekent iemand met je hand, En zijn wij werkelijk Een landschap voor elkaar. - Stefan Hertmans

Ze trokken God aan zijn mouw; 'Dat geschenk van je, de liefde, wat was daar de bedoeling van?' Het regende en God verzonk in gepeins (maar eerst rukte hij zich nog los, hij hield niet van hun manieren) en al peinzend waadde hij door leven en door dood, door waanzin en nalatigheid, door waarheid en door angst, zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas en daalde peinzend af langs de smalle trap van hun rede- 'Ik heb het geweten,' mompelde hij. 'Ik heb het geweten.' - Toon Tellegen uit: Kruis en munt

bel-esprit' (Fr.) m. (beaux esprits), iemand die thuis is in en aangenaam weet te spreken over literatuur en kunst

Zo maar een glimlach. Een glimlach kost niets, maar brengt veel op. Een glimlach verrijkt hen die je een glimlach schenkt, maar jijzelf wordt er niet armer van. Een glimlach duurt slechts één ogenblik, maar de herinnering eraan blijft. Een glimlach geeft rust aan de vermoeide en schenkt moed aan wie het niet meer ziet zitten. Een glimlach is een tegengif tegen alle leed. Indien iemand je een glimlach weigert die je echt verdient, wees dan zo vrijgevig en schenk hem jouw glimlach. Niemand heeft immers meer nood aan een glimlach, dan hij die er geen kan geven. - Anoniem

Je mag zijn wie je bent en zoals je bent met fouten en gebreken, om te kunnen worden die je in je aanleg bent, maar zoals je je nog niet kunt vertonen en je mag het worden op jouw wijze en in jouw uur. - A.A. Terruwe

Ik noem je: bloemen Ik noem je: merel in de vroegte Ik noem je: mooi Ik noem je: narcissen in de nacht Waaroverheen de wind strijkt Naar mij toe Ik noem je: bloemen in de nacht - Jan Hanlo

zienderogen bw (goed) waarneembaar: de zieke gaat ~ achteruit

Waarom is het dat de liefde zo is: een razende en gevlekte zon, een blauwe maan komend uit een witte zee, een omgekeerde wereld, een uiteenvallend woord, een angst en een sprong in het licht van de nacht? Het is waar dat ik zoveel mensen die vrouwen waren liefste heb genoemd. Het is waar dat ik mijn ogen steeds dicht wou doen, niet wou denken, nooit meer denken, maar wilde proberen de zwaartekracht met een nieuw en scherend soort vliegen na het diepste en zwartste punt - belachelijk te maken. Maar waarom, waarom is het dat liefde zo is; een tekort in de wereld, een te veel in de lucht, in de stemmen der goden wanneer zijn zingen en slechts gelukkig zijn? Liefde is geen geluk. Is een poging tot vallen, zwemmen, vliegen, onwaarschijnlijk stilstaan . De mensen leven met de poppetjes van hun angst en noemen dat liefde. Maar liefde is anders, is een bestaan dat verandert, dat door lagen van nacht en van licht daalt of stijgt naar het langzaamste muziekmaken van de ti...

Liefste lieveling, naar de hemeltoren stegen de wolken als triomfantelijke wasvrouwen op, en alles brandde in het blauw, alles was ster: de zee, het schip, de dag werden samen verbannen. Kom kijken naar de kerselaars in het besterde water en naar de ronde sluitsteen van het snelle heelal, kom aanraken het vuur van het kortstondige blauw, kom kijken vóór zijn bloesems verwelkt zijn. Hier is niets dan licht, met massa's, met trossen, ruimte vrijgemaakt door de gaven van de wind tot de laatste geheimen van het schuim zijn verklaard. En in al dat hemelse blauw, erdoor overspoeld, gaan onze ogen verloren en kunnen ze amper gissen naar de machten van de lucht en de onderzeese sleutels. - Pablo Neruda vertaald door Willy Spillebeen

er zit een helder zijn in kleuren dat zich zo rond midden mei door de mazen van mijn net- vlies weet te glippen. alles valt dan plots weer op jou, en ik nog 't allermeest. de lichtheid van je lichaam waarmee het 's ochtends -jij nog vast in slaap- 'liefste' zegt bijvoorbeeld. het blauwe in je blik wanneer je dan -ik nog vast in slaap- je oog op mij laat vallen zodat we moeten hollen achter ieder voorbij beeld bijvoorbeeld. - Marianne Van Remoortel

epi't(h)eton (Gr.), o. (...ta), adjectief dat in vaste verbinding met een zn., m.n. met een eigennaam gebruikt wordt tot kenschetsing of versiering (epitheton ornans)

Ja hoor. Je mag meelopen tot het stoplicht, of tot de eerstvolgende tunnel. Tot de derde straat rechts, tot de ingang van het park. Tot bij het ziekenhuis, tot voorbij het ziekenhuis, tot aan mijn huisdeur. Je mag meelopen tot in mijn kamer, tot het glaasje van het een of ander, tot ik mijn tanden heb gepoetst of tot het eerste ochtendlicht over de stoel met kleren valt. Tot de bouwvakkers aan het werk gaan, tot de school weer is begonnen, de ambtenaren pauze houden de winkels zijn gesloten of tot de laatste stoptrein gaat. Tot na het waken maar voor het ontbijt, tot na het ontbijt maar voor de lunch, tot na de lunch maar voor het avondeten mag je meelopen. - Hagar Peeters Verschenen in: Genoeg gedicht over de liefde vandaag, 1999.

Woensdagmiddag: eindje joggen. Drie uur stipt: pianoles. Langs de bib (m’n boekbespreking); voetbaltraining: kwart voor zes. Douchen kan ik wel vergeten; bakje yoghurt, lekker snel. Tekenklas om klokslag zeven; op m’n fiets, dat haal ik wel. Ben ik thuis zo iets voor tienen; mams bakt nog een omelet. Er is niks op televisie; ik ben moe, ik ga naar bed. ‘k Denk nog net voor ik in slaap val: morgen toets geschiedenis... Aan ‘t ontbijt dan maar eens kijken wat precies de uno is. - André Sollie Herkenbaar :)

Geef mij Nescio en Tsjechov, oude boeken. Geef mij na mijn zoveelste kale reis iemand die mij twee haren uittrekt en glimlachend zegt: je wordt grijs. Geef mij alles en zeg: het is niets. Geef mij niets en zeg: dat is alles. Geef mij mezelf, geef mij jou. Ik heb gezocht naar wist ik maar wat. Geef mij nu eindelijk wat ik altijd al had. - Herman De Coninck Uit: Met een klank van hobo

beslab'beren, beslab'ben , (beslabberde, beslabde, heeft beslabberd, beslabd), bemorsen bij het eten van dunne spijzen; - hij zal zich daaraan niet beslabben (beslabberen), hij krijgt er niets van ;-hij zou zich beslabberen, al at hij noten , hij is zeer onhandig.

Wegens weg (Parijs en daarna China) even geen blogjes. Jasmien

Don't stop trying, there's always reason to go on living as long as you can breathe stay clear of extremes just say what you mean but try not to be mean You should say thank you often, like your hair wave to strangers everywhere do what your supposed to do don't look at what the others do Think before you buy a car don't marry someone you met at a bar there's no such thing as going too far love who you are Don't be scared of what's ahead but wear the helmet to protect your head be aware, say you care, don't say fair... Stay close to the hand that raised you watch for signs never waste expensive wine spoil your body, spoil yourself never cheat and share your wealth Sing when you're glad close the door if you sound bad don't believe a man who knows he's right don't skip ahead, enjoy your flight Be nice to your dog, drive slow in the fog convince yourself to write a song change clothes everyday call ahead w...

Engelse versie: Words are said Paths are gone Obeying desires Following the truth Looking for the beauty Filled up with pleasure Dried up in pain Friends are lost Woman have been loved Ever been happy? Duitse versie: Worte gesprochen Wege gegangen Den Wünschen gefügig Wahrheit verfolgt Schönheit gesucht Freude getrunken In Schmerzen versiegt Freunden verloren Frauen geliebt Glüklich gewesen? Italiaanse versie: ho proferito parole percorso sentieri docile ai desideri cercato la bellezza bevuto la gioia - inaridendomi con dolore; gli amici: persi le donne: amata é la felicità - Walter Baco voor Emelien en Lore die fijne momenten vergeet ik echt nooit meer.♥