Het is mooi een raam te zijn waarin het licht niet dooft voor al wie denkt: 'Het is al laat'.

Niet dat wij de kar niet in brand staken. Dat mocht, wij kenden grieks en latijn. Niet dat wij oud waren, enkel het leven moe, want wij hadden nog niet geleefd. Wij wisten wat angst was en paniek, maar bang waren wij nooit. Volmaakt waren de dagen waarop de liederlijkheid der wetten ons nog niet had verslagen en wij alles wat los en vast zat stalen. Wij waren het toch die bier uit emmers dronken? Of is het waar dat wij de eden zijn vergeten, die op de konten der burgers werden geschreven? - Eddy van Vliet

Ik heb een oude klok vol tijd, vol tijd die is geweest. Die tijd, die ben ik kwijt, die is voorgoed voorbij. O nee! Die is voorgoed van mij. Want die heb ik beleefd. - Sjoerd Kuyper

er moet een wereld van verloren dingen zijn waarin een handschoen, inderhaast vergeten, het aanlegt met een oude krant, een sjaal, een zakdoek of een kam. de handschoen mist de hand niet meer, de zakdoek hoeft geen jammernis, en zelfs de sjaal taalt niet naar warmte van kindermeiden en van moeders. - al wat verloren is, is samenhorig. maar tederheid die overbodig werd, het kippevel dat blijven wou, de eerste natte droom, het domste lief, het speelgoed van een kind dat stierf. en doen alsof men alles kan vergeten, ofschoon men, plompverloren als een mens, alleen in het heelal moet zijn. - Luuk Gruwez

er zijn geen argumenten in de liefde geen bewijzen ik zou je kunnen vragen om nooit van me weg te gaan je zou een antwoord kunnen geven een teken dat ik moet ontcijferen soms lachen wij en zijn onszelf zo leven wij en zoeken diep in elkaar naar een plek waar wij het liefste zijn een ogenblik een dag daarna weer en dieper zoals eenden naar de bodem duiken en het is nooit genoeg - Miriam van Hee

jij kijkt naar voren, ik kijk achterom, ik kijk naar wat geweest is, jij kijkt naar wat nog komt. Ik blijf altijd bij jou, jij blijft altijd bij mij, de i ben ik, jij bent de j, en wij, wij twee, wij zijn de ij in blijf en altijd en in bij een we rijden op een bokkenwagen door de tijd. Jij kijkt naar voren, naar wat we willen weten, en ik, ik heb een hamertje om stuk te slaan wat wij willen vergeten. -Sjoerd Kuyper

Vader. Ontkleed je. Nu het nog kan. Toon mij wat de tijd heeft aangericht sinds wij samen in bad zaten en ik bewees dat waterdruppels elkaar willen raken. Schaam je niet. Wij hebben dezelfde structuur. De benen, de rug, de nagels en ontelbare gebaren. Ik wil geen zevenentwintig jaar wachten alvorens te zien hoe ouderdomsvlekken zich verspreiden, de huid verslapt en aderwanden het begeven. Wijs mij wat er rest als de liefde niet langer wordt bedreven. Noem mij vrouwennamen en laat ons berustend schateren. - Eddy van Vliet

1 het is beter helemaal geen vijand te hebben dan een die aloïs zou heten bv. 2 zo heb ik een vriend die de drukste straat speciaal oversteekt naar mij toekomt om te zeggen geef toe gust men had het kannibalisme nooit mogen uitroeien welk een schat van folklore is daarbij niet verloren gegaan 3 zo gij ooit beminde laura (wat ik niet hoop) van iemand anders een kind zult dragen en is het een jongen luister dan niet naar goede raad maar laat hem studeren voor ingenieur (een goedbetaalde met de onhebbelijke gewoonte ingewikkelde berekeningen hardop te reciteren) - Gust Gils

je zegt dat je tijd nodig hebt ik weet het zeg ik maar ik denk het doet er niet meer toe hoeveel tijd en welke de trage van het licht door de gordijnen 's ochtends de meetbare van onze wandelingen aan het water de moeilijke van je afwezigheid ik zeg ik hou van het geritsel van de regen in de bomen van het geluid van tafeltennis jij zegt niets terug en ik blaas de kaarsen uit, ruim de tafel af ergens speelt iemand piano iemand die altijd herbegint - Mirian van Hee

Rije rije rije, ik en jij en jij en ik en ik blijf altijd bij je. Is het vuur in de vlam of de vlam in het vuur? Is het uur in de tijd of de tijd in het uur? Is de lucht in de wind of de wind in de lucht? Is de zee in de golf of de golf in de zee? Ik denk alle twee. Is mijn hand in jouw hand of jouw hand in die van mij? Ik denk allebei. Rije rije rije, ik en jij en jij en ik en ik blijf altijd bij je. - Sjoerd Kuyper

Ik ben hengelaar en word wat ouder, vóór mijn ogen Ontgaat me in gras en bladeren en lucht de fijne Draad waarmee men kleine voorn verschalkt, nerveus Breek ik de draad ik hoor hem knappen ik hoor Het niet bestaande knappen ik bedoel, zo stil Knapt het leven van mens en dier en plant. Daaraan denken doen we zelden. Dat is goed. Ik streel haar lieve knieën, ik lik het zachte Harde doorntje in haar roze ziel; ik bezoek Mijn oom die ligt te sterven in zijn ijzig bed. Hij heet een diepgelovig man te zijn zodat hij Vasthoudt aan mijn hand en aan de medicijnen. Ik spreek hem over 't gele graan daarbuiten En hoe de warme wind het doet bewegen, Een wijze menigte; ik glijd met mijn boot Over 't geheime water en ziet, een fuut Duikt naar vis en haar schreeuwend jong Vliegt en rent over 't klaterend water En slokt de vis naar binnen ongelooflijk Wat zo'n vogel op een dag verteerd; In een hoekje van de wereld met mijn domme handen Zit ik aan een heel fijn vers ...

Als dan het koperen keteltje vol as van wat ik was wordt leeggeschud over het geduldig gras, mijn lief, sta daar niet voor schut en veeg de rimmel van je wangen. Dank aan de vingers die deze regels schreven in onze tijd van verlangen en die je streelden tijdens hun leven. En lach om wat ik was, onder meer het gesnurk in de bioscoop, de onderbroek die steeds afzakte, de debiele grap en de logge loop naar jou keer op keer toen ik je nu warme weelde pakte. - Hugo Claus

Een twee drie vier vijf zes zeven, wie zal ik een kusje geven? Tierelieboem, wat een zoen! En we stoeien, en we groeien samen in het grote bed. Ik zeg het maar, dan weet je het: Als we groot zijn, als we bloot zijn en we moeten vrijen, ik blijf altijd bij je. - Sjoerd Kuyper

jij denkt dat als ik dat jij dan zodat jij mij als jij denkt dat ik dan zal ik zodat ik jou en jij niet - Harry Mulisch

Ik heb je liever dan brood, al zegt men ook dat het niet kan en al kan het ook niet. Ik heb je liever dan vrolijkheid of regen, liever dan de stilte van drie uur in de rustig in- en uitademende nacht. De meeuwen scheren overdag met hun vleugels langs de blonde warme lucht. De wilde bloemen staan te lachen in het warme bad van de zon. De zon danst zijn toch maar kleine rol met zoveel overgave dat het heel stil wordt, hier, in dit deel van het heelal. Ik heb je liever dan brood, al zegt men ook dat het niet kan en al kan het ook niet. Liever dan vrolijkheid of regen, liever nog dan ik heb je lief. - Hans Andreus

Open je ogen, luister naar mij. Morgen is ver weg, dus kom dichterbij. We wachten al langer, dit wordt ons moment. Laat alles los, al rest gaat vanzelf. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, hoe ik je verken. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, wat ik je beken. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. Laat me je ziel zien, vertel je verhaal. Laat dit niet voorbij gaan, zeg me je naam. Geef me je wapens, fluister me hard. Ik geef me over, de rest van de nacht. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, hoe ik je verken. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren sterven in je armen vannacht. Vergeef me, de blik in m'n ogen. Vergeef me, kleur van m'n stem. Ik wil altijd blijven voelen, waar ik zo vaak aan dacht. Ik wil alle uren s...

Zal ik weggaan? Zal ik verdrietig worden en weggaan? Zal ik het leven eindelijk eens onbelangrijk vinden, mijn schouders ophalen en weggaan? Zal ik de wereld neerzetten (of aan iemand anders geven), denken: zo is het genoeg, en weggaan? Zal ik een deur zoeken, en als er geen deur is: zal ik een deur maken, hem voorzichtig opendoen en weggaan- met kleine zachtmoedige passen Of zal ik blijven? Zal ik blijven? - Toon Tellegen uit: Alleen liefde

Het ging omhoog - Biezon

besmuis'teren (besmuisterde, heeft besmuisterd), (overg.) (gew.) bevuilen, bemorsen, vettig maken

Men moet altijd enigszins verdrietig zijn, anders is men verloren, maar men moet wel een beetje verloren zijn – van het reddeloze soort – anders zou men alleen maar gelukkig zijn, toch moet men ook gelukkig zijn, zo maar gelukkig kunnen zijn, in alle staten van geluk, anders zou men maar verdrietig zijn, enigszins verdrietig altijd. - Toon Tellegen Uit: Minuscule oorlogen,niet met het blote oog zichtbaar

Nog één stap... zegt de een Nog duizend stappen... zegt de ander. ... tussen jou en mij, zegt de een. ... tussen mij en jou, zegt de ander. De een neemt duizend stappen en de ander zegt: nu zijn het er nóg meer, nog tienduizend stappen! De ander neemt één stap en de een zegt: een halve stap was al voldoende, nu zie ik het. - Toon Tellegen uit: De een en de ander

Laat dit niet alles zijn, dit leven stil en donker Als het maandelijkse bloeden van de vrouwen. Laat mij van iemand zijn, maar ook niet zo volstrekt Dat ik verdwijn, in haar, in hem, of weg moet gaan Omdat geen mens mijn menselijk gewicht kan tillen. Uit schrik voor mijn gezicht schrijf ik dit op. Altijd ben ik onderweg. Ik vind geen rust Bij mij, ben bang als jij mijn trage stap hoort branden Op de koude tegels in de gang naar jou. De deur gaat open. En zoenend en stom onderzoeken je lippen De sombere man die jou zwijgend staat aan te blaffen Met liefdesgedichten. Geef hem je bed. Laat alle deuren Op een kier. - Leonard Nolens

U Nu! - Joost van den Vondel

Zoals het landschap in mijn ogen Zo heb ik je voorgelogen Dat de dingen grijpbaar zijn. Wat ons betreft Dit graan in bedauwde weiden Fruit dat te hard voor woorden is We hebben deze vorm gewild. Kijk naar het landschap waar Bomen tot blazoenen zijn geworden En ieder ding een naam geeft Aan een ander. Hou dit vol. Hou dit vol dat wij elkaar herkennen, Ook in de schemer. Zoals verhalen lijken op een paard, En kinderen op wolken. Hou dit vol. Ooit wordt je pols genomen. Tekent iemand met je hand, En zijn wij werkelijk Een landschap voor elkaar. - Stefan Hertmans

Ze trokken God aan zijn mouw; 'Dat geschenk van je, de liefde, wat was daar de bedoeling van?' Het regende en God verzonk in gepeins (maar eerst rukte hij zich nog los, hij hield niet van hun manieren) en al peinzend waadde hij door leven en door dood, door waanzin en nalatigheid, door waarheid en door angst, zag hoe zij frunnikten aan elkaars jas en daalde peinzend af langs de smalle trap van hun rede- 'Ik heb het geweten,' mompelde hij. 'Ik heb het geweten.' - Toon Tellegen uit: Kruis en munt

bel-esprit' (Fr.) m. (beaux esprits), iemand die thuis is in en aangenaam weet te spreken over literatuur en kunst

Zo maar een glimlach. Een glimlach kost niets, maar brengt veel op. Een glimlach verrijkt hen die je een glimlach schenkt, maar jijzelf wordt er niet armer van. Een glimlach duurt slechts één ogenblik, maar de herinnering eraan blijft. Een glimlach geeft rust aan de vermoeide en schenkt moed aan wie het niet meer ziet zitten. Een glimlach is een tegengif tegen alle leed. Indien iemand je een glimlach weigert die je echt verdient, wees dan zo vrijgevig en schenk hem jouw glimlach. Niemand heeft immers meer nood aan een glimlach, dan hij die er geen kan geven. - Anoniem

Je mag zijn wie je bent en zoals je bent met fouten en gebreken, om te kunnen worden die je in je aanleg bent, maar zoals je je nog niet kunt vertonen en je mag het worden op jouw wijze en in jouw uur. - A.A. Terruwe

Ik noem je: bloemen Ik noem je: merel in de vroegte Ik noem je: mooi Ik noem je: narcissen in de nacht Waaroverheen de wind strijkt Naar mij toe Ik noem je: bloemen in de nacht - Jan Hanlo

zienderogen bw (goed) waarneembaar: de zieke gaat ~ achteruit

Waarom is het dat de liefde zo is: een razende en gevlekte zon, een blauwe maan komend uit een witte zee, een omgekeerde wereld, een uiteenvallend woord, een angst en een sprong in het licht van de nacht? Het is waar dat ik zoveel mensen die vrouwen waren liefste heb genoemd. Het is waar dat ik mijn ogen steeds dicht wou doen, niet wou denken, nooit meer denken, maar wilde proberen de zwaartekracht met een nieuw en scherend soort vliegen na het diepste en zwartste punt - belachelijk te maken. Maar waarom, waarom is het dat liefde zo is; een tekort in de wereld, een te veel in de lucht, in de stemmen der goden wanneer zijn zingen en slechts gelukkig zijn? Liefde is geen geluk. Is een poging tot vallen, zwemmen, vliegen, onwaarschijnlijk stilstaan . De mensen leven met de poppetjes van hun angst en noemen dat liefde. Maar liefde is anders, is een bestaan dat verandert, dat door lagen van nacht en van licht daalt of stijgt naar het langzaamste muziekmaken van de ti...